A year after the euphoria on Tahrir Square, the demonstrators’ goals have not even come close to being reached. The country is ruled with an iron fist and there is still no democracy. The ‘eye of the world’ has moved elsewhere. How things have been in Egypt since 25 January 2011 is explained using five portraits of people from various walks of life.
What have the sacrifices on Tahrir Square at the start of 2011 yielded? Unfortunately, not a great deal; this much is apparent from the stories of five Egyptians involved, about six months after the historic revolution. A young horse herdsman tells how he drove to the square to ask for the pyramids to be opened again; he only just managed to survive that day. A taxi driver talks about his six years in prison, the torture, and how the police now behave worse than ever. A young woman talks about intimidation and unjust arrests, which according to human rights lawyers are happening continuously. The young Salwa describes how she met her first love during the demonstrations. And then the brother of Michael Nabil: a blogger who was arrested because of his internet comments and is now on hunger strike - he is followed on Tahrir Square during the protests that still continue against the ongoing violations of human rights.
|
Niet geslaagd als film. Onsamenhangend, en onrustig van begin tot eind, waardoor het kijkplezier erg laag is. Gezien tijdens de volkskrantdag, maar daarvoor is het ongeschikt. Waarschijnlijk voegt het wel wat toe als dokument om een avond debatteren mee uit te lokken. Maar dan kijk ik toch liever naar een reportage van een nieuwszender. Hiermee wil ik ovreigens niks afdingen over de importantie van de inhoud van de film.
|
|
Webreview from jvg on 06 February 21:32
|
|
Mark as improper
|
Prachtige film.
Een machteloos gevoel over zoveel onrecht, maar ook een grote bewondering voor het doorzettingsvermogen en het vuur waarmee de mensen strijden tegen de corruptie en onderdrukking.
|
|
Webreview from Antonie on 01 February 21:08
|
|
Mark as improper
|