One morning, an elementary class finds their teacher’s body hung in the classroom. Lazhar, an Algerian immigrant, is hired for replacement. He will teach the children how to deal with loss; he will also gain from his pupils’ innocence.
A primary-school class is horrified by a most unpleasant event. Simon finds his teacher Martine after she has hung herself in the classroom. Her replacement, the strict yet fair Algerian immigrant Bachir Lazhar, first tries to teach the children the literature of Honoré de Balzac. In vain, as they have other things on their mind. The suicide left a deep wound, especially on Simon and Alice. Bachir is himself in the meantime wrestling with family problems and can be thrown out of the country at any moment.
Even if the serious themes of loss, death, guilt and innocence make one think otherwise, this film based on a play by Evelyne de la Chenelière is charming, tender and at times even strikingly humorous. The good-natured Bachir is played subtly and movingly by Mohamed Fellag. Falardeau manages to stimulate Émilien Néron (Simon) and Sophie Nélisse (Alice) to play very profound roles, as he had done previously with the child actors in It's not me, I swear! The result is a loving, warm audience film like Être et avoir.
Wanneer je deze film nog gaat zien, houd dan het volgende in je achterhoofd.
Ik vroeg de regisseur hoe hij het jongetje (Simon, gespeeld door Émilien Néron) tegen het einde die emotionele uitbarsting zo goed had laten spelen. Hij vertelde het volgende: Een oom van Émilien had een jaar voor de opnamen zelfmoord gepleegd, hij zat daar nog steeds mee, hij wilde die scene heel graag spelen. Bij het oefenen voor deze scene merkten ze dat en heeft de regisseur hem verboden verder te oefenen. Zijn deel van de scene is uiteindelijk in 1 keer opgenomen. Émilien gooit al zijn verwarring, pijn, frustratie er uit. De vader van Émilien vertelde dat Émilien hierna eindelijk rust gevonden had over de dood van zijn oom.
|
|
Webreview from herman13 on 05 February 11:12
|
|
Mark as improper
|
|
Jammer, gemist. Hopelijk wordt deze film aangekocht en kan ik hem alsnog zien.
|
|
Webreview from
on 05 February 09:49
|
|
Mark as improper
|
|
Mooi, aangrijpend en ontroerend drama. Je kunt je tranen niet tegenhouden. De kinderen acteren de sterren vd hemel. De film is zorgvuldig en goed doordacht vormgegeven. Leraarschap is vakmanschap. De regisseur wil later misschien ook wel docent worden. Genomineerd voor een Oscar.
|
|
Webreview from Aruna Jagesar on 02 February 00:42
|
|
Mark as improper
|
Briljant! Voor mij tot op heden de allerbeste film van het Festival van dit jaar! Topper. Aanrader.
Wat een schitterende film en een prachtig spel van de meester en zeker ook van de leerlingen in de klas!
|
|
Webreview from GJK on 02 February 00:08
|
|
Mark as improper
|
|
Met 1 woord: Juweeltje. Prachtig en met veel gevoel neergezet. Wat een fijn man om naar te kijken. Prachtig spel, goed te dragen ondanks een heel zwaar onderwerp.
|
|
Webreview from Remco on 01 February 22:12
|
|
Mark as improper
|
Making a movie about dealing with the aftermath of a suicide is almost impossible, as it requires being emotionally engaging in a natural way while avoiding cliches, being distant enough to show the occasional light-hearted moment and to show that life does go on, being involved enough to feel the despair without wallowing in it and being touching without being sentimental.
Philippe Falardeau just achieved the impossible.
|
|
Webreview from Keynotespeaker on 01 February 11:45
|
|
Mark as improper
|
|
Daags na het uitkomen van het online programma voorspelde ik een eerste plek voor Hugo, een tweede plek voor Monsieur Lazhar en een derde plek voor The Descendants. Ik heb zo even de eerste van dit drietal bekeken en begin te vermoeden dat ik Monsieur Lazhar toch nog heb onderschat.
|
|
Webreview from Erik on 01 February 00:32
|
|
Mark as improper
|