Extra info bij Paranoid Park

Over de film
De officiële site, waarop de synopsis, de trailer, de stills, crew & cast en de links
zijn te zien. 
Paranoid Park op Myspace 
try-outs van de skate-scenes
Interviews met de schrijver
Interview met Nelson Blake
Interview door jongeren aan Blake

Meer over regisseur Gus Van Sant 
Interview met Gus Van Sant in het Belgische filmmagazine Filmmagie 
Zijn filmografie

Casting
Een belangrijke voorbereiding bij het maken van een film is het zoeken van geschikte acteurs. Het is de taak van de casting-director om uit een heleboel kandidaten de beste acteurs te selecteren.

De eerste selectie vindt meestal plaats op een castingbureau waar uit een groot aanbod van foto’s, tapes en bijhorende CV’s wordt gezocht. De geselecteerde kandidaten komen vervolgens auditie doen. Zij moeten een scène spelen en worden voorgesteld aan de regisseur. Uiteindelijk beslist de regisseur wie de rol krijgt. Bij Paranoid Park heeft Van Sant de acteurs bijna allemaal gecast via MySpace, waarop hij een oproep plaatste om auditie te doen. De cast bestaat grotendeels uit onervaren jongeren en niet uit een professionele cast. Gabe Nevins die het hoofdpersonage Alex speelt had nog nooit een film van Gus Van Sant gezien, en nog niet eerder geacteerd in een film. 

YouTube-interview met de 4 acteurs uit Paranoid Park. Hoe ze werden gecast. Slechts een van hen is actrice (Jennifer) en speelde eerder in films.

Thema van de film: slachtoffer versus schuldige
Hoewel Alex de bewakingsagent niet opzettelijk heeft gedood, voelt Alex zich wel verantwoordelijk voor het ongeluk waarbij hij uit verweer heeft gehandeld. Dat dit zulke gevolgen zou hebben was niet zijn bedoeling. Desalniettemin wordt hij achtervolgt door zijn geweten. Het moment direct na het ongeluk is hij in paniek. Overstelpt door allerlei mogelijke gedachten die hem tegenstrijdige adviezen geven, wordt de innerlijke chaos benadrukt. Vanaf dan lijkt hij als het ware verlamd door deze traumatische gebeurtenis en door de afwegingen het op te biechten enerzijds en de angst voor de consequenties van een bekentenis anderzijds. Deze worsteling met zijn geweten wordt niet uitgesproken, maar is steeds zichtbaar en voelbaar in Alex’s bewegingen, zijn schijnbare ondoordringbare gezichtsuitdrukking en in zijn passieve reacties op zijn leefwereld waarin de overige problemen zoals de scheiding van zijn ouders en het verbreken van zijn relatie met zijn vriendin naar de achtergrond zijn verschoven. Hij beschrijft tegenover Macy het als volgt “kleine problemen zijn stom. Mijn probleem is van een totaal andere orde, behorend bij een ander leven, het bevindt zich op een ander level”. Gus Van Sant geeft geen pasklaar antwoord waarin een klaar en helder oordeel over Alex wordt uitgesproken, een stijl die hij ook toepast in zijn film Elephant (2003).

Locatie
De titel verwijst naar een locatie in de woonplaats van Van Sant, namelijk Portland, in de staat Oregon. De locatie is de Burnside Skate Park waar jonge skateboarders het rijk grotendeels voor zich alleen hebben, maar waar ook wel een bepaald soort, onuitgesproken hiërarchie heerst.
YouTube

Al in de jaren zeventig kende Portland een kleine, hechte filmgemeenschap. Maar pas nadat regisseur Gus van Sant de regenachtige stad in het Amerikaanse noordwesten, als muze gebruikte voor zijn veelgeroemde Portland-trilogie (Mala Noche, Drugstore Cowboy, My Own Private Idaho), kreeg Portland een filmidentiteit. Portlands reputatie trekt de laatste jaren uit het hele land onafhankelijke, jonge filmmakers aan. Sinds 2003 staat de stad in de top tien van beste steden om films te maken in MovieMaker Magazine. Bijna elke maand wordt hier wel een filmfestival gehouden waar behalve korte films, documentaires en animaties worden vertoond. 

Verschillende beeldformaten Super 8 en 35 mm
Binnen Paranoid Park wordt ‘gespeeld’ met verschillende filmformaten. Die ieder zo zijn eigen specifieke kenmerken hebben. Dit betreft korreligheid, scherpte, kleur en lichtgevoeligheid. De scènes in het skate-park zijn gemaakt op Super-8 film. Dit is een handzamer en veel goedkoper formaat dan 35 mm film. Met een kleiner filmformaat of een amateur-camera zijn de beelden vaak vanuit de hand gefilmd en daardoor schokkerig. Ze worden gekenmerkt door snelle beweeglijke shots.
Met een grote filmcamera zijn de beelden vaak vanaf statief gedraaid en zijn daardoor statischer. De korreliger textuur van het beeld en de iets gelige tint roepen snel de associatie op met amateurfilms. Op YouTube zie je ook films die gemaakt zijn op allerlei verschillende beeldkwaliteiten, van de professionele camera tot en met de mobiel.

Info- filmformaten
Het filmformaat wordt uitgedrukt in mm (millimeter) en verwijst naar het de breedte van de filmrol. Vanaf het ontstaan van de film in 1895 wordt meestal een filmformaat van 35 mm gebruikt voor de bioscoopfilm, omdat bij projectie op een groot filmscherm bij een kleiner formaat het beeld onscherp werd. In 1920 kwam het 16 mm-formaat dat "smalfilm" werd genoemd. Speciaal voor amateur filmers, kwam Kodak in 1932 met het 8 mm-formaat. In 1965 werd de perforatie in de filmrol verkleind en meer naar de rand werd gebracht. Het beeld werd daardoor 50% groter. De film kreeg de naam super 8.

Over Nelson Blake
De film is gebaseerd op het gelijknamige boek Paranioid Park van Nelson Blake
Blake is gespecialiseerd in young adult novels, romans over jongeren van rond de 15 tot 19 jaar die in deze belangrijke periode van ’t leven worstelen met zichzelf en hun omgeving. Hij schrijft over de karaktergroei van de adolescente hoofdpersonen die op een speciale manier juist dan zo “helemaal zichzelf zijn”. Volgens Blake wordt je nadien nooit meer die idealist en romanticus die je in die periode van je leven dan bent. 



de onderstaande tracks zijn uit de film
1. Nino Rota La Gradisca e Il Principe
2. Elliott Smith : Angeles
3. Elliott Smith : The White Lady Loves You More
4. Nino Rota : Il Giardino Delle Fate
5. Billy Swan : I Can Help
6. Henry Davies : Tunnelmouth Blues
7. Cast King : Outlaw
8. Menomena : Strongest Man In The World
9. Cool Nutz : I Heard That
10. Nino Rota : La Porticina Segreta
11. The Revolts : We Will Revolt
12. Nino Rota : L'Arcobaleno Per Giulietta
13. Beethoven : Symphony No.9 Choral, 4. Presto
14. Ethan Rose : Song One
15. Robert Normandeau : La Chambre Blanche
16. Frances White : Walk Through Resonant Landscape, No.2

Shots

Totaal	Medium	Close-up