ROTTERDAMSE SCHOUWBURG: O_Rex
/O_Rex_1.jpg)
0_REX, een verkabelde tragedie
De experimentele performances van CREW_Eric Joris ontwikkelen een hybride theatraliteit, die de toeschouwer confronteert met de technologische conditie van zijn eigen bestaan.
De mythologische figuur Oedipus staat hier symbool voor de moderne mens en zijn tragische lot. Oedipus is al ziende blind en hij ziet pas echt wanneer hij blind wordt. Zijn tragedie is met andere woorden dat hij er nooit in slaagt een centraal perspectief op de wereld te verwerven. Het theater van CREW verbeeldt die situatie door de ruimtes waarin het drama zich voltrekt te ontdubbelen en Oedipus deel te maken van een veelkamersysteem zonder overzicht. Middels technologische interfaces ontstaat een uniek samenspel tussen reële en virtuele kamers. Tragische figuren bewonen deze ruimtes. Het lot van die figuren – en dat van de toeschouwer – lijkt te zijn dat ze telkens slechts een fractie van de wereld zien. En zelfs daarvan kunnen ze niet zeker zijn. De theaterzaal spat als het ware open in een verzameling van gescheiden ruimten die tegelijk toch met elkaar verbonden zijn.
O_REX is een volgende stap in de reeks experimenten met immersieve technologie. In eerdere voorstellingen zoals ‘Crash’ en ‘U’ vormde CREW de toeschouwer om tot ‘immersant’. Middels videobrillen en hoofdtelefoons kwam de toeschouwer terecht in een nieuwe technologische omgeving, waar hij de scheidingslijn zelf belichaamde tussen realiteit en fictie, voelen en denken, het ik en de buitenwereld. Het onderscheid tussen speler en bezoeker werd kortgesloten in de machine. Zintuiglijk bedrog en lichamelijke ontgrenzing was het gevolg.
O_REX vervolmaakt die experimenten door de immersie terug te brengen naar het lijsttheater. Het resultaat is geen opera maar een vermenigvuldiging van visuele en akoestische ruimtes. Het libretto dat Jean Cocteau voor Stravinsky schreef, vormt daarbij het uitgangspunt voor een bredere beschouwing over de moderne mens en zijn tragische lot. Wie behoort de echte werkelijkheid toe? In O_REX worden de blikvelden van de ‘immersanten’ (en de toeschouwers) daadwerkelijk verwisseld. De mens staat in spreidstand tussen schuivende werkelijkheden.
De tussenwereld die zo ontstaat vindt in het stuk zijn verlengde in de ‘dialogen tussen goden en mensen’ van Cesare Pavese. Acteur Tom Jansen bewerkte diens Gesprekken met Leuco tot een relaas van wezens die verschillende werelden tegelijk toebehoren. Hun biotoop is de interface, de koppeling tussen verschillende sferen. De mythologie, die Pavese zelfs omschreef als een ‘kweekplaats voor symbolen’, opent met andere woorden de ogen voor een nieuwe mensensoort.
CREW is een samenwerkingsverband van kunstenaars en wetenschappers. Kunstenaar Eric Joris ontwikkelt zijn theatrale projecten in nauwe samenspraak met dramaturg/ theatertheoreticus Kurt Vanhoutte (Universiteit Antwerpen) en met ingenieur Philippe Bekaert (EDM, Expertise Centre for Digital Media, Universiteit Hasselt). Centraal in het werk van CREW staat de vraagstelling naar de hedendaagse mediatisering van onze omgangsvormen en de uitdaging om met elektronische media de theatrale mogelijkheden te herijken. Het gezelschap maakt daarbij gebruik van baanbrekende technologie die door universiteiten in samenspraak met de kunstenaar wordt ontwikkeld?. In het theater van CREW kijkt de mens vanuit een unieke hoek naar zichzelf.
________
Van woensdag 30 januari t/m vrijdag 1 februari
20.00 uur
Krijn Boon Studio
Rotterdamse Schouwburg
Schouwburgplein 25
3012 CL Rotterdam
010-4118110 (kassa), www.schouwburg.rotterdam.nl
Productie: CREW
Co-productie: Festival van Vlaanderen, Gent (B)
In samenwerking met Vooruit, Gent (B) / Productiehuis Rotterdam, Rotterdamse Schouwburg (NL) / Dédale en Dicream (Fr).