Stef Fleischeuer, Zakelijk leider
Het hoeveelste IFFR is dit voor jou?
“Als zakelijk leider is het mijn eerste. Maar ik heb het festival heel goed leren kennen vanuit mijn OBR-tijd (red: OntwikkelingsBedrijf Rotterdam). Van 2000 tot 2006 hield ik me daar o.a. bezig met het versterken van de band tussen gemeente en festival, en heb ik de Tiger Business Lounge mee helpen opzetten. Als bezoeker gaat mijn festivalhistorie nog veel langer terug. Dat begon twintig jaar geleden met de Volkskrant-dag, en werd langzaam maar zeker steeds meer. Het mooie aan het festival is dat je films ziet die je een onverwacht venster op de wereld gunnen. Dat kan rauw of gestileerd zijn, maar het is bijna altijd authentiek. Op een gemiddeld festivaljaar zag ik tussen de 20 en 30 films. En dit jaar? Tja… drie. Jammer, want ik had bijvoorbeeld heel graag I’m not There gezien.”
Wat zou jouw ultieme Relief Rotterdam-route eruitzien?
| 10.00 |
14.00 |
18.00 |
20.00 |
| I'm Not There |
Woodstock |
A Time for Drunken Horses |
Cria Cuervos |
|
|
|
 |
 |
- I’m not There (lijkt me fascinerend)
- Woodstock (was m'n eerste bezoek aan Amsterdam, long time ago)
- A Time for Drunken Horses (IFFR 2001 of 2002, voor mij een typerende festivalfilm)
- Cria Cuervos (Spaanse mystiek uit de jaren zeventig, met Ana Torrent met prachtige ogen)
Wat is de eerste film die echt indruk op je maakte? “Ik kom oorspronkelijk uit de Achterhoek en daar waren de bioscopen dun gezaaid. Als vijftienjarige liftte ik met een vriendje naar Amsterdam voor Woodstock. Compleet met sit-in op de Dam. Van een heel andere orde, maar ook erg indrukwekkend: Don’t Look Now. Die heb ik destijds drie keer gezien. Pracht en verderf in Venetië, en wat een zinderend einde.”
Wat is de laatste film die echt indruk op je maakte? “Cordero de Dios heeft een enorme indruk achtergelaten. Door de film, maar ook door het persoonlijke verhaal van regisseuse Lucía Cedrón. Na afloop was ik in de gelegenheid om met haar en haar moeder te spreken. Nou, dan komt zo’n film opeens verdomd dichtbij.”
Wat mogen bezoekers absoluut niet missen? “2KM2 - het heden van de stad” Een documentaire van Carel van Hees. Hij is van origine fotograaf, en filmt dus heel fotografisch. In de Rotterdamse Afrikaanderwijk, die hij zijn 'jachtgebied’ noemt. Hij filmt vaak vanaf een statief, en laat de camera dan gewoon twee uur draaien en kiest er vervolgens het beste shot uit. Het is een prachtig document van het alledaagse leven in die wijk, en zegt tegelijkertijd erg veel over de grotestadsproblematiek. Ik sta op de aftiteling, want heb geholpen bij de financiering. Het is de bedoeling dat hij na het festival nog in Cinerama gaat draaien en wellicht op RTV Rijnmond wordt vertoond. “
Jouw festivaltip is… “Je hebt twee groepen: zij die zoveel mogelijk films willen zien, en dagjesmensen die maar één film zien omdat ze denken dat alles wel uitverkocht zal zijn. Voor beiden heb ik eigenlijk hetzelfde advies. De veelkijkers zouden beter een stapje terugdoen, om eens hun licht op te steken in bijvoorbeeld Witte de With. Voor iedereen die zich druk maakt over die ene voorstelling: laat het gebeuren. Pak de catalogus en kies at random twee films… wie dat aandurft, wordt zelden teleurgesteld.”
Hoe zakelijk ben je? “Ik ben en moet als zakelijk leider zakelijker zijn dan ik als warme fan van het festival wel zou willen zijn. Die rol zit me soms wel een beetje dwars, want soms zou ik wel meer ongedwongen van het festival willen genieten. Maar ik neem mijn opdracht om de kosten en baten in balans te houden serieus, en dat werkt ook heel fijn in de samenwerking met Rutger. We zijn complementair, en willen na twee moeilijkere financiële jaren ook in dat opzicht iets neerzetten dat goed en gezond is.”