Interview: Inger Lise Hansen - Travelling Fields   

Wat was het uitgangspunt voor Travelling Fields?
Travelling Fields is gedraaid op locatie in Moermansk, Monchegorsk en Kola in Noordwest-Rusland. Het is de laatste film een trilogie die focust op bepaalde fenomenen die zich voordoen door verandering van perspectief en geanimeerde camerabewegingen, als een manier om ruimte en geografie te redefiniëren. De eerdere films zijn Proximity, gedraaid op een strand in Denemarken in 2006, en Parallax, gedraaid op een dak van een warenhuis in Oostenrijk in 2009.

In mijn eerdere films experimenteerde ik met camerabewegingen en draaide ik het beeld 180 graden. Vanwege bepaalde manieren van framing, en doordat de camera iets naar voren leunt voor een groot, plat oppervlak, zorgen de parallaxbewegingen ervoor dat de grond bovenaan het kader zijn vastigheid verliest. Kijkend naar deze omgekeerde beelden is het oog niet gefixeerd op een bepaalde punt, maar verschuift zijn aandacht heen en weer tussen voorgrond en achtergrond, al zoekend naar het beeld over de oppervlak van het hele scherm. Deze omstandigheden veroorzaken ook dat de grond, die normaalgesproken een statische achtergrond vorm in de meeste films, in beweging lijkt te zijn en daardoor naar de voorgrond wordt gebracht. Ik was geïnteresseerd in deze verschuiving, en de herpositionering van architecturale vormen en getransformeerde ruimtes die zij creëerde op het scherm.

Ik begon dus met het maken van langere shots en plaatste camera op een rail, bewoog het frame voor frame, centimeter voor centimeter en met de hand. Deze langzame methode lijkt een proces van ‘scanning’ gedeeltes van het landschap en ik gebruikte het om plaatsen en topografieën te documenteren op een aantal verschillende geografische locaties.

Voor Travelling Fields was ik op zoek naar platte en open landschappen en een noordelijke geografie. Een van de voorwaarden voor de lokatiekeuzes was dat er een camerarail op de grond gelegd kon worden. Toen ik aankwam in het gebied van Moermansk ontdekte ik dat het niet bijzonder plat was en dat een groot gedeelte bedekt was met kleine berkenbomen, naast plekken die vernietigd zijn door industrie en vervuiling. Veel gebieden zijn ook gesloten militaire zomes. De draailocaties die ik vond bevonden zich voornamelijk aan de rand van steden, zoals een automarkt op een dag dat het gesloten was, in velden naast een fabriek en in een gebied met halfgebouwde huizen.

Wat doe je als je geen films maakt?
Dan bereid ik me voor op nieuwe films en soms geef ik les.

Wat zou je tegen het publiek willen zeggen voor het zien van je film?
Ik hoop dat het publiek de film bekijkt op een vrije manier, en mijn uitleg vergeet omdat de film zijn eigen leven en logica heeft.

Wat zijn je toekomstige projecten?
Afgelopen herfst heb ik 2 maanden in China doorgebracht en ik hoop volgend jaar weer terug te gaan om een film te draaien met een andere benadering om ruimte en tijd te documenteren…