Martijn Maria Smits woonde al een half jaar in het Waalse Seraing (thuishaven van de gebroeders Dardenne), voordat hij zijn C’est déjà l’été draaide. Door de opgebouwde vertrouwdheid met zijn plaatsgenoten slaagde hij erin een juweel van een film te draaien, waarin de lokale bevolking een grote rol speelt.
Elevator Pitch
'C’est déjà l’été is een portret van een familie, maar bovenal het verhaal over een tiener wiens leven lijkt te zijn ontspoord bij gebrek aan een gezin dat zich om hem bekommert. Uit wanhoop en met instinctieve vechtlust probeert hij zich staande te houden in het dagelijkse rauwe leven in een Waalse buitenwijk. Het is cinema die niet zozeer een rechtlijnig verhaal vertelt, maar eerder de kijker wil laten voelen, tonen en mogelijk verontrusten.'
Gebroeders Dardenne:
‘Hun Rosetta was een van de eerste films in een soort neorealistische stijl die me heel erg aansprak. Ik heb ook in ‘hun’ Seraing gefilmd, maar onze methode verschilt. Zij gebruiken echte acteurs en repeteren wel dertig keer. Ik spreek mijn acteurs de scène door, die we vervolgens repeteren. Net voor de opnames geef ik één personage een extra handeling, die een verrassing is voor de anderen. Dat zorgt voor heel naturel spel, omdat de acteurs dan echt spontaan moeten reageren. Lucas Belvaux (van Rapt, ook dit festival te zien, red) heeft trouwens in hetzelfde café als wij gefilmd. Voor hem was het echter geen succes. Het eindigde met een vechtpartij en een huilende productieleider. Maar ja, zij hadden dan ook de hele tent afgesloten voor de opnames. Dat pikten de stamgasten niet. Ik heb ze juist allemaal uitgenodigd. Ik hoefde ze alleen maar te vragen om niet al te opvallend in de camera te kijken.’
Nederland
‘Ik heb de indruk dat het weer beter gaat met de arthouse films. Ik denk wel dat de meeste filmmakers te veel vasthouden aan drama, dus met een rond verhaaltje. Als je bijvoorbeeld een film als Fishtank ziet, dan vraag je je toch af waarom zoiets in bij ons wordt gemaakt?’
Eerste keer
‘Ik heb deze film gedraaid voordat ik aan de opnames van Anvers begon, maar hem pas daarna gemonteerd. Daardoor is het een heel andere film geworden. Aanvankelijk wilde ik hem veel harder maken. Ik zat in die periode in een crisis en dat uit zich in je werk. Tijdens de montageperiode was ik veel rustiger, ook omdat het maken van Anvers mij veel zelfvertrouwen gaf: ‘Je kunt dit, en je kunt monteren’.’
Volgende projecten
‘De Oversteek (project ter stimulering van jonge filmmakers, red.) komt er weer aan, dus ik word doodgebeld door producenten die iets met me willen. Ik kom net terug uit Buenos Aires waar ik een goed idee kreeg voor een nieuwe film. Je hebt daar allerlei mensen die vuilnis inzamelen om weer door te verkopen. Ik ontmoette daar een veertienjarig meisje dat zo de kost verdiende. Ik gaf haar tien pesos om in een internetcafé een mailtje aan me te sturen, omdat ik haar bij een eventuele casting wel zou willen zien. Wat later realiseerde ik me dat het een prachtig uitgangspunt voor een documentaire was. Want je hebt natuurlijk een verantwoordelijkheid: je geeft zo’n meisje heel veel hoop en is dat wel gerechtvaardigd? Ze heeft me nog niet gemaild overigens...’
C’est déjà l’été (TG) - Martijn Maria Smits
Za 30 16:15 PA 4, zo 31 16:15 PA5, ma 1 10:15 PA 4, za 6 21:45 PA5