Deze film bestaat louter uit volledig zwarte of volledig witte frames. Aaneengeregen in lengtes variërend van 24 frames tot slechts één enkel frame.
Een van de meest absolute films die ooit het licht hebben gezien. Deze metrische film dankt zijn titel aan de vriendschap met (en sponsoring door) mede-kunstenaar Arnulf Rainer. Dezelfde radicale reductie was ook de ambitie van de zogenaamde Flicker films van Tony Conrad, Paul Sharits en anderen - met telkens een totaal ander resultaat.