In het grotestadsgewoel van Hanoi moeten twee pasgetrouwden eerst het leven leren kennen voor ze samen kunnen zijn. Sfeervol gefilmde verkenning van de schaduwwereld van lust en eenzaamheid, passie en pijn.
Duyen gaat trouwen. Ze denkt dat ze van haar twee jaar jongere verloofde houdt. Maar wat betekent dat eigenlijk? De onstuimige bruiloft eindigt zonder romantiek. De naïeve bruidegom blijkt een moederskindje. Stomdronken wordt hij de slaapkamer binnengedragen, en ook later is hij niet bij machte het huwelijk te consumeren. Via een jaloerse vriendin komt Duyen terecht in de kringen rond een charmante man van de wereld, met lak aan trouw of moraal, die verwarrende gevoelens in haar wakker maakt. De onervaren echtgenoot kruist intussen het pad van een voor haar vader gevlucht tienermeisje.
De broeierige, chaotische stad Hanoi fungeert als decor voor de verkenning van een onbekende wereld van verlangens en eenzaamheid, passie en pijn. Een dwaaltocht die bij vlagen doet denken aan een uitstapje van Antonioni naar Vietnam. In Venetië onderscheiden met de FIPRESCI-prijs van de internationale kritiek.
PROGRAMMER NOTES
Ouderwets vakmanschap kan Vietnamese films nog wel eens in de weg zitten. Opgesloten als ze zijn in een cultuur-politieke situatie waarin nogal wat beperkingen gelden, helpt het niet als de films ook nog eens traditioneel ogen. Chuyên Bui Thac is zich daar zeer van bewust. Daarom vindt hij ook dat een nieuwe generatie filmmakers anders moet worden opgeleid en dat filmstudenten naar andere films moeten kijken om een hedendaagse en internationale smaak te ontwikkelen. Hij heeft daartoe in Hanoi een eigen educatief centrum opgericht, het Center for Assistance and Development of Movie Talents. Twee jaar geleden ben ik daar eens langsgegaan en werd door Bui Thac meteen voor de klas gezet. 'Leer van deze internationale festivalmeneer' zei hij en de vloer was aan mij.
Al even praktisch en pragmatisch is hij in het maken van zijn films. Hij zoekt duidelijk naar een soepel vakmanschap. Ik vond een achter de schermen van Adrift gemaakt filmpje dat dit goed laat zien:
http://www.youtube.com/watch?v=CnVKvO0D3Qo
Bui Thac is niet alleen een praktisch maar ook een moedig man. Het nog immer communistische Vietnam kent een strenge en op zedelijk gebied conservatieve censuur. Aanraken van thema's als seksuele problemen en lesbische neigingen, wat in Adrift nadrukkelijk gebeurt, zijn delicaat en een filmmaker die zich juist daar op richt is niet bang uitgevallen.
GjZ