Fine woont bij haar moeder, die alleen aandacht heeft voor haar autistische zus. Ze is dol op toneel maar krijgt voortdurend te horen dat ze onzichtbaar is op het podium. Haar leven neemt een dramatische wending, als ze onverwachts de hoofdrol krijgt in een belangrijk toneelstuk.
Misschien is het haar verlegenheid, misschien komt het door iets anders, maar dramastudente Fine lijkt onzichtbaar in groepen. Dat krijgt ze ook te horen van haar begeleider op de toneelschool, net voordat ze tot ieders verrassing de veeleisende hoofdrol van Camille krijgt in een stuk van celebrity-regisseur Kaspar Friedmann, die deze keer koste wat kost met studenten wilde werken. Friedmann zocht eerder een schaap dan een wolf voor de rol, is een van de vele vernietigende opmerkingen die Fine te horen krijgt. En vernietigen wil Friedmann haar, afbreken tot ze net niet verdwijnt, en dan weer opbouwen om Camille te kunnen spelen. Ondertussen wordt de toch al onduidelijke grens tussen Fine’s turbulente privéleven en haar werk op het podium à la Aronofsky’s Black Swan en Cassavetes’ Opening Night steeds vager.
Net als in zijn debuutfilm November Child laat regisseur Christian Schwochow zien dat hij jonge, talentvolle actrices tot pijnlijk indringende en overtuigende rollen weet aan te zetten.
|
Nu nog aankopen voor vertoning in de Nederlandse filmhuizen.
|
|
Webrecensie van
op 05 februari 09:55
|
|
Meld review als ongepast
|
|
De vergelijking met Black Swan heb ik een paar x eerder gehoord. Begrijpelijk maar onterecht. Deze film, samen met Monsieur Lazhar de beste film van het festival is zo onvoorstelbaar goed uitgewerkt. Heeft niets teveel. Black Swan wordt de psyche van de patiënt nauwelijks uitgewerkt, alleen het drama. In deze film wel, de manier waarop de regisseur met de actrice omgaat gaat over lagen, doorvoelen van emoties, door te werken. Ik heb na afloop diverse mensen zien huilen en stuk zien zitten en gehoord dat ze geconfronteerd worden met een stuk uit hun eigen verleden. Een déjà vu hoe er met hun was omgegaan. Bijzonder vond ik ook dat je met de regisseur van het toneelstuk in het begin een sympathie voelt die vervolgens weg sluimert. De rol van de beoogde hoofdrolspeler die het niet wordt is ook sterk, in alles geeft de regisseur blijk ervan dat hij wist dat ze deze rol niet zou aankunnen. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de fantastische rol van de moeder van de hoofdrolspeelster en de zus. Dit is een absoluut meesterwerk. Back Swan mag hier niet aan tippen.
|
|
Webrecensie van ruud op 04 februari 21:34
|
|
Meld review als ongepast
|
|
Potverdorie wat een mooie en indrukwekkende film: Lazhar die ik ook heb gezien vond ik toch echt minder sterk!
|
|
Webrecensie van loderunnerr op 04 februari 16:07
|
|
Meld review als ongepast
|
This film started as a seemingly simplistic, tragic love story (actress mingles with famous director, director drops her later on, and so on), but it progressed splendidly after half an hour. All the ingredients found their proper place in the well constructed film script. As a bonus we got an inside view in what happens back stage among the participants, and more importantly the “making of” process before a stage play is ready for a performance. Of course, we can never be sure this being typical for any stage play, but it certainly had the outlook of being realistic and truthful.
Some of the plot ingredients became apparent not until after a while, like the mother of the actress bearing the burden of a handicapped daughter. The latter needed so much attention that her sister, our main character, seemed invisible for the mother (hence the title). Freud et al would have immediately caught this to be the foundation under the story. As a layman, I needed some time to catch up. Same was the case with the director, who made use of the underground frustrations in the process of creating a stage play. Even the relatively small role of the tunnel worker has its place in the overall story line.
It serves no useful purpose to condense the story here in a few sentences, if not to prevent spoilers. The net result is convincing and impressive, worthy of the maximum score for the audience award when leaving the theater.
|
|
Webrecensie van JvH48 op 04 februari 09:49
|
|
Meld review als ongepast
|
|
correctie: wie dúrft er nog naar de Toneelschool?
|
|
Webrecensie van Eva op 02 februari 11:01
|
|
Meld review als ongepast
|
Black Swan, maar dan in Duitsland, bijhet Toneel.
Erg goed gespeeld, maar wie wil er na het zien van deze film nog naar de Toneelschool?
|
|
Webrecensie van Eva op 02 februari 10:41
|
|
Meld review als ongepast
|