Filmessay van de Franse meester over de toestand van Europa is een symfonie in drie delen: een Middellandse Zee-cruise met veeltalige gesprekken tussen de vakantievierders; een zus en haar broertje die hun ouders voor het tribunaal van hun jeugd roepen; en een bezoek aan zes legendarische plekken.
Film socialisme, aangekondigd als het afscheid van de oude Franse meester Godard, is een overweldigende beeldenstroom, over het Israëlisch-Palestijnse conflict, geometrie, en de houdbaarheid van Europa; over de Tweede Wereldoorlog en Hollywood; de Islam en het oude Egypte; Franco, stierenvechten en voetbal. Plaats van handeling is een cruiseschip, de samenleving in een notendop, waar niemand dezelfde taal spreekt. De ondertitels zijn van de hand van Godard zelf, en zijn gesteld in ‘Navajo-Engels’, het Engels dat Indianen in oude westerns spreken: 'aids good for killing blacks'. En: 'light because darkness'. Tot slot verschijnen de woorden NO COMMENT in beeld.
Op het afgelopen festival van Cannes was er geen film die het publiek zo verdeelde als deze, waaraan Godard vier jaar heeft gewerkt, met een budget van ‘slechts’ 600 duizend euro. Humorloos en poëzieloos vond het ene kamp; het andere, minstens zo grote deel zag een diepgravend essay over het moreel diep gevallen Europa.