Ex-gedetineerde Jones en zijn echtgenote spelen zelf de hoofdrollen in dit aangrijpende drama, dat is gebaseerd op zijn herinneringen. Na een teder begin wordt het al snel rauw en gewelddadig: Jones kan zijn verleden niet ontvluchten. Als zijn vrouw overlijdt, houdt niets hem nog in toom.
Volgens regisseur Amiel Courtin-Wilson is Hail voor negentig procent gebaseerd op de verhalen van de ex-gedetineerde Daniel P. Jones. Het zijn herinneringen aan diens eigen gewelddadige verleden, of anekdotes over vrienden, kennissen en celgenoten. Courtin-Wilson ontmoette Jones op de dag dat die ontslagen werd uit de gevangenis, en werd direct gegrepen door zijn felheid en aanwezigheid, die ook centraal staan in het afwisselend hardvochtige en intens tedere Hail.
De overige tien procent van het scenario vormt de lijm van het verhaal, en draait om de relatie tussen Daniel ('Danny') en Leanne, opvallend openhartig gespeeld door Jones' eigen vrouw. Vers uit de gevangenis doet Danny wat hij kan om een normaal leven op te bouwen, maar het geweld dat in hem huist, moet vroeg of laat naar buiten. Courtin-Wilson vermengt de rauw-realistische scènes van hun leven met poëtische en enigmatische intermezzo's, begeleid door een vervreemdende, eclectische soundtrack.
|
Prachtig gefilmd. Voor de mensen met bewegingsziekte soms wat misselijkmakend (had er ook wat last van). De film had wat minder lang gekund, het einde bestond vooral uit wachten. Mooi camerawerk is me bij gebleven.
|
|
Webrecensie van ietwietwaaitweg op 07 februari 13:04
|
|
Meld review als ongepast
|
Angstaanjagend portret. Fantastiche mooie cinematografie, heftig sound design een een ijzingwekkende hoofdrolspeler. Prachtige film die liefhebbers van Noe's Seul contre Tous en Grandrieux direct bovenaan hun to see lijst moeten zetten.
Film is wel net iets te lang en een beetje ongebalanceerd, maar toch zeker een kleine 4,5/5*
|
|
Webrecensie van Rein op 27 januari 13:12
|
|
Meld review als ongepast
|
|
De maker van deze film slaagt er in om de zaal zich net zo rot te laten voelen als zijn hoofdpersoon door schokkerig en zeer dichtbij gefilmde opnamen en geluid als middel de gemoedstoestand van verwarde aggressie door het publiek mee te laten maken. Als je het eind van de film haalt, kun je er vragen over stellen. Op zich een unieke film maar het is af te raden er direct voor te eten. Deze film speelt dan wat op....
|
|
Webrecensie van Alhr op 27 januari 09:11
|
|
Meld review als ongepast
|