Het onderwerp is rauw, aangrijpend en smoezelig: het armoedige leven, in de marge van het nieuwe China, van een groepje 'petitioners' (mensen die zich onrecht voelen aangedaan door een lokale overheid). In klassiek zwart-wit, fraai gekadreerd en van een haast verstilde schoonheid.
Ma Li maakt al jarenlang documentaires voor de televisie. Na een film over Tibetaanse hemelbegrafenissen, Mirror of Emptiness, maakte ze nu een al even aangrijpend en in kristalhelder zwart-wit gedraaid werk.
Born in Beijing vertelt het verhaal van de zogenaamde ‘petitioners’; burgers die zich onrechtmatig behandeld voelen door de lokale autoriteiten, en in de hoofdstad genoegdoening zoeken - naar schatting wonen er in Beijing meer dan honderdduizend petitioners. Deze mensen, belaagd door de zogenaamde ‘interceptors’ (zie de film Interceptor From My Hometown), trotseren barre armoede in hun strijd tegen misstanden en corruptie.
Ma Li volgde zes jaar lang de inspanningen en ontberingen van een groep dakloze petitioners in het zuiden van Beijing. De oorspronkelijke titel Jing sheng (‘geboren in Beijing’), verwijst naar een vrouw in de film die meer dan dertig jaar geleden in Beijing geboren werd; haar moeder was daarheen gekomen op zoek naar gerechtigheid.
|
De 4 uur niet volledig uitgezeten maar wil toch de complimenten overbrengen naar de maakster die ik regelmatig alleen met haar mobiel zag rondlopen zoekend naar contact. En dat was waar de film ook over ging AANDACHT. Lengte van film, zeker bij 4 uur, doet volgens mij afbreuk aan de inhoud. De maakster wilde eenieder aan het woord laten en durfde niet de keuze te maken wie ze wel of niet aan het woord mag komen (in de flm). Deze keuze dient een regisseur toch te maken om het verhaal over te brengen. Het maken van keuzes is altijd aan de orde als men teveel betrokken is met het onderwerp.
|
|
Webrecensie van
op 05 februari 10:48
|
|
Meld review als ongepast
|