Naar het wondermooie landschap van Mali verplaatste verfilming van een verhaal uit het bijbelboek Genesis. De Afrikaanse meester Cheick Oumar Sissoko maakte er een even diepzinnig en stijlvol als actueel epos over grond, moderniteit en etniciteit van.
Als Adam en Eva zwart waren - zoals veel evolutiebiologen metaforisch stellen - waarom dan ook niet aartsvader Jakob? La Genèse van de Malinese filmmaker Cheick Oumar Sissoko is de eerste film van het Afrikaanse continent naar een verhaal uit het Oude Testament. Voor de minder bijbelvaste bioscoopgangers kan het wellicht geen kwaad het boek Genesis, hoofdstuk 23-27 even door te lezen. De film vertelt de tragische geschiedenis van de conflicten tussen de clans van herder Jakob (en zijn niet zo brave zonen), boer Hamor de Kanaäniet en jager Ezau (gespeeld door de Malinese zanger Salif Keita), die wrokt over de list waarmee Jakob ooit zijn eerstgeboorterecht inpikte. Jakob ondertussen verkeert in de veronderstelling dat zijn geliefde zoon Jozef dood is. De zoon van Hamor wil trouwen met Dina, de dochter van Jakob, reden waarom haar broers vinden dat alle Kanaänieten besneden moeten worden. Het in het wondermooie landschap van Mali gefilmde epos vertelt een universeel verhaal op het kruispunt van de drie monotheïstische godsdiensten. De hedendaagse betekenis ervan wordt maar al te duidelijk: de conflicten tussen bevolkingsgroepen over het gebruik van grond en de verschillende zeden leiden tot dramatische taferelen. Sissoko's vaak poëtische film heeft een fraaie muziekscore, die zowel traditionele als moderne Afrikaanse elementen bevat. Aan de production design met prachtige kostuums en kapsels is veel research en aandacht besteed.