Rebollo liet zich inspireren door het beeld van een keurige dame die ’s nachts bij een gesloten busstation zat. Wat deed ze daar? Een film moest het antwoord geven. 'Zijn' Rosa is huisvrouw met een verborgen tweede leven. Soort Kaurismäki in Madrid.
Javier Rebollo, die met zijn debuut Lola (Lo que se de Lola, 2006) de internationale filmjournalistenprijs won in Londen, liet zich voor zijn tweede film inspireren door het beeld van een keurige dame die ’s nachts bij een gesloten busstation zat. Hij kreeg haar niet uit zijn hoofd. Wie was ze, wat deed ze daar midden in de nacht? Zijn film moest het antwoord geven. Rosa (de populaire Spaanse tv-actrice Machi) is huisvrouw in Madrid. Ze maakt schoon, doet pedicurewerkzaamheden aan huis en kookt voor haar werkende man. Wanneer hij slaapt begint haar tweede, nachtelijke leven op straat. Haar ontmoetingen daar hebben iets tragisch, maar zijn net zo goed humoristisch en licht absurdistisch. De in beelden denkende Rebollo levert een stijlvaste, esthetische film, met inventieve shots die tegelijkertijd twee ruimtes of straten tonen. Soms verdwijnt Rosa uit het kader en horen we haar hakken klikken in de donkere, verlaten straten.