Kan een documentaire over zelfdoding en (soms gruwelijke) moordpartijen ook grappig zijn? Wel als die gemaakt wordt door de eigenzinnige Franse regisseur Luc Moullet. In de dunbevolkte streek waar hij woont, is het aantal (zelf)moorden extreem hoog. Moullet gaat op zoek naar de oorzaken.
Kan een documentaire over zelfdoding en (soms gruwelijke) moordpartijen ook grappig zijn? Wel als die gemaakt wordt door de eigenzinnige Franse regisseur Luc Moullet. In het dunbevolkte gebied waar hij woont, het Franse deel van de Zuidelijke Alpen, is het aantal (zelf)moorden extreem hoog. Moullet gaat op zoek naar de oorzaken van deze vaak irrationele acties. Op een plattegrond wijst hij het “pentagon van gekte” aan: vijf dorpen gecentreerd rondom Digne. Tegen pittoreske achtergronden interviewt hij de bewoners over de misdaden van de afgelopen eeuw. Hun verhalen zijn nuchter, ook als ze er persoonlijk bij betrokken zijn, alsof het folklore is in plaats van realiteit. De humor zit vooral in de commentaren van Moullet, die geen voice-over gebruikt maar, zoals vaak in zijn werk, zelf in beeld is. Hij introduceert zichzelf met de mededeling dat hij altijd een beetje naast de werkelijkheid leeft. Net als de mensen die hij portretteert.