Onconventioneel drietal - de serieuze Mikio, zijn geestelijk gehandicapte broer en een springerige callgirl - zoekt met vallen en opstaan het geluk. Laconieke tragikomedie met dwarse vondsten komt tot onverwachte emotionele diepgang.
Waar moet het onconventionele drietal dat elkaar ontmoet in een flatje in Tokio het geluk vinden? Op een gedroomd tropisch eiland, of gewoon bij elkaar? Na de begrafenis van zijn vader zit Mikio opgescheept met de zorg voor zijn oudere, geestelijk gehandicapte broer. Met pijn in het hart sluit hij hem soms op, maar Mikio is ook niet te beroerd om eens een callgirl voor hem te bestellen. Zo komt Marin over de vloer, een opgewekt en springerig meisje dat het ooit hoopt te maken als zangeres in de hippe underground van Tokio.
Vanaf dat moment is alles mogelijk in Shiraishi Kazuya's regiedebuut, een onbevangen tragikomedie vol aandoenlijke details. Er duikt zelfs een documentairefilmer met belangstelling voor gehandicaptenseks op. Via dwarse vondsten, grillige wendingen en de onthulling van een tragedie uit het verleden krijgt deze laconieke lowbudgetfilm onverwachte emotionele diepgang.
PROGRAMMER NOTES
Familie lijkt het sleutelwoord bij deze film. Verloren familie misschien, of 'disfunctional', maar toch zeker familie.
Buiten de film is de film zelf familie van een kleine, maar bijzondere reeks kleine films. Kernlid van deze familie is Izumi Takahashi. Izumi Takahashi schreef mee aan het scenario van Lost in Tokyo en dat zal zeker bijgedragen hebben aan de anti-logica van het alledaagse die zijn films (als schrijver, regisseur of producent) in hun kleinheid bijzonder maken. Denk aan de kleine cult-film The Soup, One Morning en Fourteen dat een Tijger-kandidaat was en waarvan hij het scenario schreef. In 2007 kwam hij ook als scriptschrijver naar Rotterdam om in de reeks Script Stage uit te leggen wat zijn visie op schrijven voor film is.
En dan is er nu een nieuwe neef in de familie die natuurlijk in de eerste plaats de film is van Shiraishi Kazuya (een debutant, maar als assistent werkte hij met grote regisseurs), waarvan de tegendraadse omgang met het gewone leven in Japan ook duidelijk past bij de genoemde films van Izumi Takahashi.
Een paar goede acteurs, een enkel appartement en een aanzet voor een verhaal, meer hebben ze in die filmfamilie niet nodig om te laten zien dat het familieleven verandert. Ook in Japan.
GjZ