Het bijzondere Nana is gefilmd vanuit het oogpunt van een kind. De vierjarige Nana loopt met een kinderlijke puurheid door een wereld die deels paradijselijk, deels hard en realistisch is. Een intiem en overweldigend debuut van kunstenaar en fotograaf Valérie Massadian.
Nana, bekroond met de prijs voor het beste debuut op het filmfestival van Locarno, beziet de wereld vanaf de ooghoogte van een autonoom vierjarig meisje op het Franse platteland. Als ze op een dag thuiskomt, treft ze een leeg huis aan. Elke uitleg over de verdwijning van haar moeder ontbreekt, zodat de kijker net zo weinig meekrijgt van de volwassen wereld als het kleine meisje, dat geheel haar eigen weg gaat.
Ze blijkt zich prima te kunnen redden. Ze kleedt zichzelf aan, gaat het bos in, springt over een slootje, eet een boterham. De paardenbloemen en het mos zijn als één groot wonderlijk avontuur voor haar, maar ook voor een dode haas en een geslacht varken sluit ze haar ogen niet.
Nana verruilt een expliciete verhaallijn voor een ongedwongen blik op de oerinstincten van een kind dat zichzelf mag zijn, zonder volwassenen die hun ideeën op haar projecteren. De verfijnde belichting en uitgekiende composities verraden Massadians achtergrond als fotograaf; ze werkte lange tijd samen met Nan Goldin.
|
Van elk idee kun je een goede film maken. Maar dat is hier helaas niet gebeurd.
|
|
Webrecensie van ruudzooi op 03 februari 21:17
|
|
Meld review als ongepast
|
|
Heel bijzonder hoe je vanuit het gedrag van het meisje - juist wanneer de moeder niet (meer) in beeld is - een glimp kunt opvangen van de relatie met haar moeder, en van daaruit van de moeder zelf. Het is natuurlijk niet zo dat het meisje met deze opdracht in et achterhoofd haar rol invult - maar het onderschrijft wel de kwaliteiten van de regisseuse (die nauw bij de montage betrokken moet zijn geweest)!
|
|
Webrecensie van mdpaauwe op 31 januari 12:14
|
|
Meld review als ongepast
|
|
De beschrijving klopt goed. Het is een prachtige film, maar verwacht geen verhaal of relevante dialoog. Het is even wegdromen in een idyllische omgeving, met een super tof meisje die de film inhoud geeft op haar eigen kinderlijke en eigenzinnige manier. En na 68 minuten had ik het ook wel weer gehad. Want een tikkeltje saai is het wel.
|
|
Webrecensie van jvg op 31 januari 01:47
|
|
Meld review als ongepast
|