Met onbarmhartige precisie ontleedt Östlund hoe een drietal jochies in Göteborg door een clubje hangjongeren van een mobieltje wordt beroofd. Doet het ertoe dat de boefjes allochtoon zijn? Of dat één en ander een reconstructie is van ware gebeurtenissen? 'Stof tot nadenken' is een understatement.
Drie blanke jongens van een jaar of twaalf worden midden in een groot winkelcentrum omringd door vijf gekleurde knullen, de meesten net iets ouder. Of ze weten hoe laat het is. Wanneer een van hen zijn mobieltje pakt, begint het spel: die telefoon is van het jongere broertje van een van de belagers, stelt deze op hoge poten. Laten we het hem maar even gaan vragen. En zo begint een schijnbaar eindeloze, in real time gefilmde tocht van het centrum naar de buitenwijken, voortgedreven door de constant verschuivende groepsdynamiek.
Regisseur en scenarist Ruben Östlund (Involuntary) baseerde zijn film op ware gebeurtenissen: een groep jongeren wist tussen 2006 en 2008 in Östlunds woonplaats Göteborg zo'n veertig andere kinderen te beroven op de omslachtige maar geweldloze manier die de film in lange, afstandelijke takes toont. Östlund mocht de gerechtelijke documenten rond de zaak inzien en sprak met daders en slachtoffers om zo zijn ijzersterke analyse laagje voor laagje op te bouwen.
|
Alarmerende film die ons hopelijk wakker schudt omdat we soms overduidelijk verkeerde prioriteiten te stellen. Dat illustreert Östlund door dodelijke ernst (beroving) af te wisselen met lachwekkende taferelen (trein). Hoe politiek correct moet ons debat nog zijn? De camera, en daarmee de toeschouwer, blijft steeds op gepaste afstand en dat maakt de frustratie bepaald niet minder groot. Ik moest onmiddellijk denken aan Hanekes "Code Inconnue", dat de toeschouwer soms ook toeschreeuwt in actie te komen. Dit soort tenenkrommende films kunnen er niet genoeg gemaakt worden!
|
|
Webrecensie van Yiddir (pl) op 03 februari 22:24
|
|
Meld review als ongepast
|
Ik vroeg me inderdaad ook voortdurend af waarom die kinderen er niet van doorgingen van hun belagers die echt niet zoveel ouder dan ze waren (sommigen van dezelfde leeftijd en anderen misschien nog wel jonger) op de ogenblikken dat het wel kon..
Af en toe leek het of beide groepen (de kinderen en hun belagers) samensmolten tot een vriendenclubje, maar even later was dat dan weer helemaal verdwenen.
Mooie film. Verrassend einde inderdaad, maar ga dat dan zelf maar zien als het nog kan!
|
|
Webrecensie van GJK op 03 februari 01:14
|
|
Meld review als ongepast
|
|
beklemmende film voor als je zelf kinderen hebt van een jaar of 12. Goede film voor eind lagere school of eerste klas middelbaar onderwijs met de vraag aan de kinderen "wat zou jij gedaan hebben?'
|
|
Webrecensie van Remco op 01 februari 16:51
|
|
Meld review als ongepast
|
|
Meedogenloos, bikkelhard, confronterend, rauw, niet fijn, maar wat een briljant einde..
|
|
Webrecensie van ruud op 01 februari 01:41
|
|
Meld review als ongepast
|