Bekroond en bejubeld, deze uiterst kalme, soms droogkomische, maar onweerstaanbare verhandeling over de grens tussen rechtshandhaving en rechtsgevoel. Jonge Roemeense politieagent vraagt zich af of het wel wijs is om scholieren in de gevangenis te stoppen alleen omdat ze wiet roken.
Cristi, een jonge agent, volgt sinds enige tijd een scholier die na een tip van een informant verdacht wordt van drugssmokkel. Cristi's superieuren eisen dat de scholier wordt opgepakt, ook al heeft zijn onderzoek nog niets van waarde opgeleverd. 'Als er al iemand iets met drugs te maken heeft, dan is het mijn informant', klaagt Cristi. Bovendien, waarom moet hij per se elke Roemeense puber beroven van diens vrijheid en toekomst, als je in Tsjechië en de rest van Europa hasj kunt roken waar je wilt? Maar de bazen weten van geen wijken: de wet is de wet, en Cristi is politieagent - of niet soms? In eenvoudige scènes onthult regisseur Corneliu Porumboiu de complexe morele dimensies van een doorsnee politieonderzoek. De kalmte en aandacht voor details waarmee Porumboiu Cristi’s onderzoek in beeld brengt, onderstrepen de futiliteit van diens onderneming.