De opmerkelijke geschiedschrijving van een verborgen, ondergrondse, ja, geheime en verboden beweging. Bands met zowel zwarte als blanke muzikanten overtraden de wet. Punk was tijdens het apartheidsregime in Zuid-Afrika vergelijkbaar met het aanbidden van de duivel. Herontdek de ware punk. Anarchie in SA.
Terwijl jongeren in het Westen zich begin jaren zestig begonnen te bevrijden van traditionele autoritaire machtsverhoudingen en kennismaakten met rock ’n roll en later lang haar en punk, bestond in Zuid-Afrika nog steeds het geïnstitutionaliseerde racisme van de Apartheid. Met de intrede van de punkmuziek halverwege de jaren zeventig ontstond voor de eerste keer een eigen jongerencultuur en een mogelijkheid zich te verzetten tegen onderdrukkende regimes.
Punk in Africa vertelt over de geschiedenis van de punk in Zuid-Afrika en hoe die zich verspreidde naar Zimbabwe, Mozambique en Kenia en daar een rol speelde in de politieke strijd. De belangrijkste bands komen langs en de legendarische plekken waar gespeeld werd, maar ook de evolutie van de punkmuziek en de invloed daarvan op moderne Zuid-Afrikaanse bands. In de coulissen van de vele rumoerige concerten vertelt de documentaire een alternatieve en voor velen onbekende geschiedenis van Zuid-Afrika in de laatste veertig jaar.
Programmer Note door Gertjan Zuilhof:
Een bijzondere film die niet direct bijzonder lijkt. Op het eerste gezicht (maar niet op het eerste gehoor) zou je kunnen denken dat het een degelijke, maar gewone muziekdocumentaire is. Hij geeft een overzicht van een bepaalde periode (de jaren zeventig in Zuid-Afrika), laat de mensen aan het woord die toen een rol speelden en toont clips van muziekoptredens. Een televisiedocumentaire, zou je kunnen zeggen.
Er zijn echter meerdere elementen die de film bijzonder maken. Om maar te beginnen met de muziek. Als je nu niet vijftig jaar oud bent, en dertig jaar geleden in een stad in Zuid-Afrika woonde, dan heb je die muziek nog nooit eerder gehoord en de muziekfragmenten nooit eerder gezien. De muziekfragmenten zijn allemaal uniek en speciaal opgespoord - niet het stockmateriaal dat eigen lijkt aan dit genre - en zijn op zich al de moeite waard om de film te zien.
Je zou kunnen stellen dat de film niet in de eerste plaats een muziekfilm is. Het is een geëngageerd politiek document. Een verlaat pamflet misschien zelfs. De anarchistische muziek in de film en de multiraciale bands die die muziek speelden, waren feitelijk verboden onder het apartheidsregime. Het was letterlijk underground-muziek.
Goed, wat een film altijd pas écht bijzonder maakt is niet hoe bijzonder het onderwerp is (al is punk in apartheid Zuid-Afrika behoorlijk bijzonder), maar de passie van de filmmaker voor zijn onderwerp. En dan kun je alleen zeggen: Punk in Africa rocks!