Licht absurd liefdesdrama uit Tadzjikistan. Van de ene op de andere dag wordt een dorp in tweeën gesplitst door prikkeldraad en landmijnen. Niet alleen het klaslokaal en postkantoor worden opgedeeld, ook een bruidspaar wordt gescheiden. Nosir Saidovs debuutfilm schampt langs tragische feiten en etnische conflicten.
Zoals in veel voormalige Sovjetrepublieken is het in Tadzjikistan, ingeklemd tussen Kirgizië, Oezbekistan en China, nooit helemaal rustig. Desondanks is er altijd de liefde, het weerbericht en de dorpsschool. Nosir Saidovs debuutfilm illustreert dit gegeven met een verhaal vol tragische feiten en etnische conflicten. Een vreedzaam bergdorp wordt van de ene op de andere dag in tweeën gesplitst door een politieke beslissing van bovenaf. Gevolg: prikkeldraad en landmijnen die de ene van de andere kant moeten scheiden - het ziekenhuis komt links te liggen, het postkantoor rechts, Nilufar woont aan de ene kant, haar bruidegom aan de andere. Vaste ingrediënten voor een 'comedy of errors', al is True Noon volgens Saidov een absurd verhaal, maar tegelijk ook de absolute waarheid. Al zijn er recentelijk maar weinig films uit Tadzjikistan gekomen, True Noon bewijst dat daar nog wel degelijk fatsoenlijke cinema gemaakt wordt. Mede ondersteund door het Hubert Bals Fonds.