Zeer persoonlijk filmessay over immigratie, gezien door de ogen van een vluchteling. Over hoe het is vreemdeling te zijn in een vreemd land, over eenzaamheid, heimwee en twijfels.
The Day I Disappeared is een filmessay gebaseerd op de persoonlijke ervaringen van de filmmaker, die Iran ontvluchtte en door een wereld reisde die voor haar compleet nieuw en onbekend was: Europa.
Het is ook een poging licht te werpen op een innerlijk proces van vervreemding, een individualisering van de term 'vluchteling' of 'asielzoeker'. Het onconventionele verhaal gebruikt stijlfiguren uit de Perzische poëzie, met visuele metaforen en rijmen en ritmes tussen de scènes. De film bestaat voor een groot deel uit found footage (16mm en 8mm) die de herinneringen van de regisseur weerspiegelt aan haar eigen reis door Europa, ruim twintig jaar geleden. De beelden van de dans van de hoofdpersoon vormen ook een reflectie op de vervreemding van het individu. De combinatie van al deze creatieve benaderingen roept een bijzondere wereld op die zich bevindt tussen de realiteit en een sprookje.
Programmer Note door Ludmila Cvikova:
Tegenwoordig zijn er talloze ‘vluchtelingen’ of ‘asielzoekers’, of gewoon emigranten of immigranten - maar laten we het erop houden dat we ons in de moderne wereld vrijelijk kunnen bewegen over de planeet en zelf kunnen kiezen waar we willen wonen.
Soms verloopt zo’n overgang soepel, soms gaat hij gepaard met ontbering, afhankelijk van het deel van de wereld dat je wilt verlaten (of welk paspoort je hebt). Toch hebben al die migranten volgens mij één ding gemeen: ze brengen hun cultuur, hun jeugd en hun herinneringen met zich mee.
Ook al is dit filmessay van Atousa Bandeh Ghiasabadi hoogstpersoonlijk, tegelijkertijd overstijgt het die persoonlijke begrenzing en kan de film met zijn filosofische benadering van het onderwerp duizenden migranten aanspreken die voor dezelfde of soortgelijke dilemma’s staan. Want iedereen gaat over zijn eigen identiteit nadenken als hij zijn geboortegrond heeft verruild voor een ander land. Wie ben ik? Waarom ben ik hier? Wie zijn al die mensen om me heen en wie ben ik binnen de context van mijn nieuwe land? Wat moet ik doen met mijn ‘oorspronkelijke’ ik?
Dat maakt deze film zo bijzonder en de boodschap wordt nog sterker als die in zijn politieke context wordt geplaatst.