Mysterieuze, beklemmende en soms shockerende film in gestileerd zwart-wit (gedraaid door collega-regisseur Zhang Yuedong) over de nadagen van een potentaat: Wu Ye was een gerespecteerd militair, maar nu bereidt zijn clan in zijn viskwekerij voor het voorjaarsfestival een laatste afscheidsmaal voor.
Dat er inmiddels weer sprake is van een groeiende diversiteit in stijl, thematiek en benadering in de Chinese onafhankelijke fictiefilm, moge blijken uit de eerste film van de veelzijdige Wu Quan. In contrastrijk, haarscherp zwart-wit (gedraaid door cameraman Zhang Yuedong, regisseur van het minimalistisch-absurdistische Mid-Afternoon Barks) is Sentimental Animal een zorgvuldig gestileerde, soms gevoelige, soms schokkende allegorie die nog lang op het netvlies zal blijven branden.
Wu vertelt over de laatste dagen van een Chinees patriarch. De voormalig militair en eigenaar van de viskwekerij waar de handeling zich afspeelt, is fysiek gehandicapt geraakt na een heroïsche daad. Hoewel hij niet meer kan spreken en bij alle handelingen hulp nodig heeft van zijn verpleegster, is hij nog immer de gerespecteerde leider van zijn clan. Maar nu nadert zijn einde, en hij neemt een laatste, moeilijke taak op zich.
In spite of the skeleton story, we saw an intriguing sequence of events and unpredictable things happen. The binding story is simplistic: New Years Eve, family comes together, pater familias is seriously ill, everyone assumes this time to be the last, etcetera. But all this is not relevant to enjoy this movie. In fear of spoiling I'll refrain from telling more about what happened.
The final Q&A with the director provided for useful extra information. The reason for using black and white was only the budget, and no inherent meaning should be construed from it. Originally there was a script, but after a few shooting days, some of the actors had other obligations, hence the script was thrown out of the window. The title is also devoid of any special meaning, just a random choice out of alternatives that could equally be as good or bad. It applies to the donkeys as slaughtered in the opening scene, fish as the prime business of the fish farm where most scenes are located, and last-but-not-least humans, the latter being the worst kind of animals.
|
|
Webrecensie van JvH48 op 05 februari 11:11
|
|
Meld review als ongepast
|