Surrealistische komedie van de regisseur van cultfilm Dainipponjin had alleen in Japan gemaakt kunnen worden. Een droeve komiek wordt wakker in een afgesloten witte kamer - of slaapt hij nog? Onderwijl maakt een Mexicaanse worstelaar zich op voor een belangrijke wedstrijd.
Misschien kan een film als deze alleen in Japan gemaakt worden. Alleen daar lijkt het vanzelfsprekend om de wereld van het commerciële stripverhaal (manga of niet) te verbinden met melancholieke kunst. Zelfs de mensen die de cultfilm Dainipponjin van dezelfde maker zagen, zullen niet weten wat hen te wachten staat. Surrealisme en komedie, of zelfs slapstick. De komiek, van het type droevige clown, wordt gespeeld door de filmmaker zelf. Hij wordt wakker in een afgesloten witte kamer. Of misschien droomt hij gewoon nog. Er gebeuren rare dingen in die kamer en de komische dromer heeft er weinig greep op.
Buiten de kamer maakt de Mexicaanse worstelaar Escargot Man zich op voor een belangrijke wedstrijd. De relatie tussen de man in de kamer en de man in de worstelring blijft lange tijd een raadsel.
PROGRAMMER NOTES
Matsumoto Hitoshi is in Japan net zo beroemd als Kitano Takeshi. Ze zijn ook allebei beroemd geworden als de helft van een komisch duo. Kitano gebruikte zijn roem en aanzien om, naast zijn populaire yakuza (gangster) films, ook heel eigenzinnige artistieke en humoristische films te maken zoals het merkwaardige Getting Any? (1995) en het niet minder fantasierijke en merkwaardige Glory to the Filmmaker! (2007).
Matsumoto lijkt de het maken van genrefilms over te slaan en maakte direct al met zijn eerste film een hoogst opvallende komische kunstfilm met Big Man Japan (Dainipponjin, 2007). En nu dus weer met Symbol, waarin de factor kunst en eigenzinnigheid nog groter is, al is humor ook nog volop aanwezig. Het visuele surrealisme van de film staat ver af van populaire televisie, maar het is ook niet zo dat deze artistieke uitspatting van Matsumoto niets met zijn televisiehumor te maken heeft. Toen Kitano begin jaren negentig de internationale filmfestivals veroverde, wist men uit zijn biografie dat hij een beroemde televisiekomiek was, maar niemand had ooit die televisieprogramma's gezien. Nu ligt dat anders. Er staan meer dan honderd komische sketches van Matsumoto op YouTube en een aantal daarvan zijn Engels ondertiteld. Daar valt op een simpele burleske manier te zien hoe Matsumoto populaire cultuur op de hak neemt. Zoals hier in Go! Rangers:
GjZ