Een majestueuze film, waar makkelijk twee verschillende verhalen in passen. Eén over een filmmaker die een beetje op Diaz zelf lijkt en worstelt met de voltooiing van zijn film en inhalige filmfestivalprogrammeurs. En één over een religieuze leider. Ook een beetje als Diaz zelf?
De films van Lav Diaz vertellen vaak serieuze epische verhalen, maar ze zijn toch niet vrij van humor en satire. Zo neemt Diaz in deze film festivalprogrammeurs op de hak en schetst hij ook een beeld van zichzelf dat niet vrij is van zelfspot.
De film heeft twee of drie verhalen (ook een film in de film) en in één daarvan staat filmmaker Homer centraal, die wel iets van Lav Diaz zelf weg heeft. De gekwelde filmmaker worstelt met het voltooien van zijn film. Ondanks smeekbeden uit zijn omgeving en van gretige programmeurs blijft hij weigeren om zijn film als af te beschouwen. Naast het verhaal over een non in de film waaraan Homer werkt, is er nog het verhaal van religieuze leider Vader Turbico. Turbico leidt op het platteland een sekte met vooral jonge vrouwen. Als een van de vrouwen de sekte wil verlaten, ontstaat er een dramatische situatie.
Door hun verhalen parallel te vertellen worden er overeenkomsten zichtbaar tussen Homers worsteling met de cinema en Turbico's worsteling met het geloof.
Programmer Note van Gertjan Zuilhof:
In de film voert Homer, het alter ego van de filmmaker Lav Diaz, een telefoongesprek met een filmfestivalprogrammeur. De programmeur wil hem overhalen zijn film te voltooien vóór de deadline van zijn festival. Homer is geïrriteerd. Hij zegt dat hij films maakt voor de cinema. Niet voor festivals.
Voel ik me aangesproken? Waarom niet. Er is geen programmeur ter wereld die zoveel uur Lav Diaz heeft geprogrammeerd als ik.
Dat hij de titel van zijn laatste film (voorheen 'Agonistes') verandert op het moment dat de catalogus bijna bij de drukker ligt, verbaast me dan ook niet. Irriteert me ook niet. Diaz is een improviserende en organische werker. Veel wordt hem zelf pas duidelijk gedurende het proces. En het valt ook niet altijd precies aan te geven wanneer dat proces is voltooid. Na de vertoningen in Toronto en Venetië van Century of Birthing liet Diaz weten dat hij dacht aan een versie die nog eens twee uur langer zou zijn dan deze. Dat is ruim de lengte van een speelfilm extra. Genoeg reden voor een programmeur om Lav Diaz eens te bellen over wanneer hij die langere versie klaar dacht te hebben.