In Wyborny's 'muziekfilm' brengt elk nieuw geluid een nieuw beeld voort: 6.299 in totaal, allemaal rechtstreeks gemonteerd in zijn super8-camera. Een bedwelmende, stroboscopische tocht langs industriële, natuur- en stadslandschappen in Oost-Afrika, New York, het Ruhrgebied en Rimini.
Deze experimentele muziekfilm verwijst naar Oswald Spenglers wereldberoemde filosofische werk Der Untergang des Abendslandes (1918), ofwel Het Verval van het Westen. Cultuurpessimist Spengler stelde dat vooruitgang een illusie is, de moderne tijd, met z’n grote stad, z’n kapitalisme weinig goeds brengt en de mens niet in staat is met zijn ratio de wereld te begrijpen. Wyborny heeft geen verfilming van Spenglers theorieën willen maken, eerder een beeldreflectie op de moderne tijd in een stroboscopische tocht langs industriële, natuur- en stadslandschappen, in vijf delen. Hij gebruikte daarvoor 6299 opnames die hij direct in een super8-camera monteerde. Elke pianoaanslag, elke vioolvibrato roept een nieuw beeld op. Beelden van gesneuvelde gebouwen, brokstukken van beschaving, woestenij en natuur die hij tussen 1979 en 2010 opnam op verschillende locaties, zoals New York, het Ruhrgebied, Hamburg, Oost-Afrika en Rimini. Vormt een aanvulling op Wyborny’s eerdere filmserie Eine andere Welt. Lieder der Erde II (2004/2005).