In de zomer van 1938 sloot Kamei Fumio zich aan bij een infanterieregiment en volgde dat zo'n vier maanden lang door China. Hij filmde het marcheren, het vechten, het wachten en het sterven, kortom hun hele lijden.
In de zomer van 1938 sloot Kamei Fumio zich met zijn filmploeg aan bij een infanterieregiment en volgde dat zo'n vier maanden lang door China. Ze filmden het marcheren, het vechten, het wachten en het sterven, kortom hun hele lijden, en niet alleen dat van hen maar ook dat van de mensen om hen heen die tot hun vijanden waren bestempeld. Voordat iemand de film kon zien, werd hij in 1939 verboden, waarna hij verdween. Fighting Soldiers werd een legende, maar werd uiteindelijk in 1976 teruggevonden en alom geroemd als een meesterlijke anti-oorlogsfilm, hoewel de anti-oorlogssentimenten min of meer ‘toeval’ waren, als we wijlen Kamei Fumio moeten geloven: ‘Ik wilde een film maken die het verdriet en de pijn van het land liet zien, van de mensen en de dieren die daar woonden... Ik wilde gewoon laten zien hoe het was.’ Nou, dat is hem gelukt.