Ogenschijnlijk slechts een komisch kort portret van de botsende culturen van Tibetaanse pelgrims en Chinese toeristen, maar in China is alleen het woord Tibet al bedenkelijk. Voorfilm bij So Sorry en Ordos 100.
De jonge filmmaker Zhao Yantao verbaast zich over hoe Tibetaanse pelgrims zich uitputten tijdens hun merkwaardige gang naar de grote tempels van hun land. Evenzeer verbaast hij zich over zijn landgenoten, die als toerist naar Tibet gaan, maar nauwelijks kennis hebben van de Tibetaanse cultuur.
Tijdens mijn verblijf in Tibet (juli 2010) verbaasde ik me al over de mix van Tibetaanse pelgrims en Chinese toeristen in de hoofdstad van Tibet Lhasa: te midden van werkende of winkelende Chinezen trekken de Tibetaanse pelgrims door de stad op weg naar hun heilige tempel Jokhang. Met versleten knieën, ellebogen en handpalmen bereiken deze vastberaden Tibetanen, na een lange trektocht door de bergen, hun spirituele bestemming. Ondertussen worden zij bekeken door Chinezen die in Lhasa wonen of Chinese toeristen die naar Lhasa komen om de tempels én de pelgrims te zien. Deze mensen met compleet verschillende achtergronden, normen en waarden moeten samenleven in een groot bezet land. Onderdrukte Tibetanen versus ‘vrije’ Chinezen. Een pijnlijke combinatie.
De jonge Chinese regisseur Zhao Yantao (geboren in 1987) zet deze twee werelden naast elkaar in de documentaire ‘The Road Toward Jokhang’. Ik ben erg benieuwd naar zijn weergave van deze situatie. Zijn documentaire draait vrijdag aanstaande tijdens het IFFR. Een moment van herkenning?
|
|
Webrecensie van DS op 23 januari 22:30
|
|
Meld review als ongepast
|