Een Duitse filmmaker zoekt in Tanzania naar de dromen uit zijn jeugd. Hij doorkruist het levendige Dar es Salaam en ervaart de stad als een symfonie van kleuren, geluiden en muziek. Aan gewone mensen vraagt hij om op hun beurt over zijn Duitse huiskamer te fantaseren. En hij droomt ook over een safari.
Een film over herinneren en verbeelden. Over het verbeelden van herinneringen. Toen Uli Schüppel nog een jongen was, luisterde hij vaak naar de verhalen van een vriend van zijn ouders. Deze man was veel en lang in Tanzania geweest, en zijn verhalen werden bevolkt door vreemde wilde dieren en stammen met eigenaardige rituelen. Toen Schüppel werd gevraagd om in het kader van het Forget Africa-project een film te maken en daarvoor een land te kiezen, restte hem uiteindelijk weinig keus. Hij zou de confrontatie met de fantasieën uit zijn jeugd aan moeten gaan.
Schüppel raakte ter plekke onder de indruk van de vitaliteit en de muzikaliteit van het dagelijkse leven in de Tanzaniaanse hoofdstad Dar es Salaam. Ingebed in zijn registraties van het bruisende dagelijks bestaan laat hij goed gekozen gewone mensen fantaseren over een Duitse huiskamer. In hun extreme contrast met de beelden van Dar es Salaam zeggen de beschrijvingen van het gefantaseerde Duitsland heel veel over het leven in het huidige Tanzania.
Maar Schüppel trok ook de stad uit. Want de vreemde dieren uit de verhalen van zijn jeugd wilde hij toch ook zien. Hij legde ze vast op 8mm-film. Het resultaat onttrekt zich aan herinnering en fantasie. De beelden tonen een koortsige droomwereld. De jongen heeft ten slotte zijn Afrikaanse verbeelding gevangen.