Na Gummo (1997) en Julien Donkey-Boy (1999) komt Harmony Korine met een ode aan het vandalisme. De titel moet letterlijk worden genomen: de hoofdpersonen vermaken zich met het neuken van vuilnisbakken. Korine laat de creatieve schoonheid van destructie zien en kiest daarvoor de imperfecte beeldtaal van video.
Trash Humpers is minstens zo ontregelend en uitzonderlijk als Harmony Korine's eerdere films Gummo (1997) en Julien Donkey-Boy (1999). De titel moet letterlijk worden genomen: de hoofdpersonen, onherkenbaar door sinistere maskers, vermaken zich met het neuken van vuilnisbakken. Met evenveel satanisch plezier en bevrijd van ieder moreel besef “martelen” de paria’s poppen en vernielen ze wat ze tegenkomen of steken het in de fik. Korine, die een van de hoofdrollen speelt, wil de creatieve schoonheid van destructie laten zien.
Hij heeft zijn ode aan het vandalisme (zelf) gefilmd op video en gemonteerd op twee videorecorders. Bovenin beeld zijn de opdrachten (forward, rewind) soms gewoon zichtbaar. In een tijd waar het draait om de hoogst haalbare technische kwaliteit kiest hij voor de korreligheid en imperfectie van video, wat de beelden nog verontrustender maakt. De grotendeels geïmproviseerde scènes volgen elkaar schijnbaar willekeurig op. Zelfs aan een vertelstructuur heeft de kijker geen houvast.