Zang- en dansscènes vertellen zonder dialoog het verhaal van een filmmaker - alter ego van regisseur Tsai Ming-liang - die in het Louvre de mythe van Salomé wil verfilmen. Een verhaal over verleiding.
Deze spectaculaire nieuwe film van Tsai Ming-liang lijkt zijn oeuvre samen te ballen in een geweldige, van opwinding en ideeën exploderende massa van filmisch plezier. Verwijzingen naar cineasten Truffaut en Rivette, naar de westerse kunst - Visage werd gemaakt in opdracht van het Louvre - de Bijbel en het Boeddhisme, en talrijke verwijzingen naar zijn eigen films, maken Visage tot een neonreclame voor de alledaagse en hemelse obsessies van de maker. Barstende waterleidingen en erotische verlangens zijn de symbolen voor werelden die zichzelf niet kunnen bedwingen en vol overgave in elkaar overstromen. Zang- en dansscènes vertellen zonder dialoog het verhaal van een Taiwanese filmmaker die in het Louvre de mythe van de verleidelijke Salomé wil verfilmen, maar tijdens de chaotische productie geteisterd wordt door de ziekte van zijn moeder. In essentie een verhaal over verleiding - van de kunsten, van lichamen, van schoonheid.
PROGRAMMER NOTES
Ik heb met Tsai Ming-liang in twee verschillende tentoonstellingen twee installaties gemaakt, dus hij ziet mij als een installatie-man. Toen ik hem in Cannes, waar Visage in première ging, tegenkwam zei hij dat deze film eigenlijk een installatie was. Dus niet in de eerste plaats een film, maar een beeldend kunstwerk. Dat zal niet iedereen zo hebben gezien. Als in de grote zaal van Cannes voor drieduizend mensen het doek opengaat dan verwacht men een film. Een goede of een slechte, maar een film.
Een handicap om de film als een kunstwerk te zien, is dat er juist vele verwijzingen naar cinema in zitten. De film is in Parijs gefilmd in opdracht van het Louvre - een gegeven dat wel helpt bij de benadering van de film als kunstwerk - en verwijst veelvuldig naar de Franse cinema; naar die van François Truffaut in het bijzonder. Dé acteur van Truffaut, Jean-Pierre Léaud, is als uitgesproken gezicht (visage) aanwezig. En wie het oeuvre van Tsai kent, ziet ook vele elementen uit zijn eigen werk.
Film of kunstwerk is misschien niet echt relevant, maar voor een waardering is het wel goed om te weten dat hij visueel en in fragmenten is opgebouwd. Misschien meer als een tentoonstelling dan een installatie: een uiterst filmische tentoonstelling.
GjZ