Hoe machteloos kan een grote en gevreesde bajesklant zijn? Als jij een kleine onhandige crimineel bent, maar je vader een grote vis die jou veracht, dan word je toch minder angstaanjagend dan je eruit ziet. Of hoe alles lijkt te mislukken bij het ongeleide projectiel Tonny die je eerder drugsslachtoffer dan drugscrimineel kunt noemen. Tweede (op zichzelf staande) deel in weergaloze Deense gangstertrilogie.
Het komt eigenlijk nauwelijks voor dat een zichzelf respecterend festival twee jaar achtereen dezelfde film draait. Daar moet een goede reden voor zijn. Die goede reden is dat deze imponerende film samen met voorganger Pusher en opvolger Pusher III een trilogie vormt die het verdient om in samenhang te worden gepresenteerd. Samen bieden ze een context en daarmee een perspectief voor de kijker die ieder deel afzonderlijk verrijkt en verdiept. Dit tweede deel draait om het ongeleide projectiel Tonny (een zeer overtuigende rol van Mads Mikkelsen) die, nadat hij uit de gevangenis is vrijgekomen, in geen tijd verder dan ooit wegzakt in een wereld van drugs en geweld. En dan wil zijn vader, die wel iets voorstelt binnen de pikorde van drugscriminelen, ook nog niets van hem weten. De bravoure en overtuigingskracht van de film kunnen de indruk wekken dat de productie makkelijk en routineus tot stand is gekomen. Niets is minder waar. Parallel aan de krachtsinspanning in beeld vond er bij de opwindende reeks van Refn achter de schermen een even grote productionele inspanning plaats. De documentaire Gambler, ook in dit programma te zien, is misschien geen vierde deel in de reeks te noemen, maar geeft een onthutsend inzicht in de totstandkoming. (GjZ)