Sociale extravaganza waarin de laatste der communistische propagandisten de zaken in Rusland terug probeert te draaien naar voorbije tijden. Met fraai, liefdevol en surrealistisch gefotografeerde industriële complexen.
Regisseur Basjirov speelt zelf de rol van protagonist Nikolaj Petrovitsj, leraar Russische taal en literatuur, die vertrekt uit het Siberische stadje Tyumen en arriveert te Sint Petersburg. Hij is een onvermoeibare propagandist, een soort Don Quichote die niet doorheeft dat de tijden zijn veranderd. De regisseur liet zich inspireren door zowel Jack Londons The Iron Heel als door Das Kapital van Marx, wiens ideeën, getransponeerd naar het St. Petersburg van vandaag, volslagen absurd lijken. Zo verschijnt Nikolaj Petrovitsj bij industriële complexen en roept de arbeiders op om te vechten tegen kapitalistische haaien, voor goede ziekenzorg, etc. De arbeiders luisteren niet naar hem. De enige die hem mateloos bewondert is de blondine Rita, die hem overal volgt terwijl hij zijn uit Jack Londons roman afkomstige speeches afsteekt. Agenten van de industriële oligarchieën achtervolgen hem.Basjirov parafraseert Russische meesters als Tsjoechraj en Eisenstein. De manier waarop de beeldschoon gefotografeerde film naar het industriële landschap kijkt, is liefdevol en surrealistisch tegelijk. Basjirov: 'Mijn film is een muzikale komedie. Het is een protest tegen superexploitatie en superwinsten. Als een mens wil sterven op een gouden bed, dan zal hij zeker sterven. Er zit niet veel erotiek in de film; het belangrijkste is de schoonheid van mannen en vrouwen en muziek.'