Wat was het uitgangspunt voor deze film?
Mijn eigen werk, waar ik sinds 15 jaar mee bezig ben. Deze film kun je opvatten als de white noise van mijn ervaringen met geluid, video en ruimte. Op een dag zag ik een van mijn vrienden slagroomtaart eten op een dwangmatige manier. Deze emotionele stoornis was de aanleidende factor voor de vernietiging van de ruimte zoals die in de film te zien is.
Wat doe je wanneer je geen films maakt?
Ik werk dan aan mijn installaties en video’s. Eind 2010 heb ik een expositie in Galerie Claudine Papillon in Parijs.
Wat zou je tegen het publiek willen zeggen voordat ze de film zien?
Kunst is geen communicatie. Ieder kunstwerk vindt zijn eigen regels uit.
Met welke projecten hou je je dit jaar bezig?
Ik heb een project met alleen maar honden, die in een appartement wonen.