Wat was het uitgangspunt voor deze film?
De film begon als een muziekclip voor de groep Little Dragon. Ik wilde iets creëeren dat net zo kwetsbaar, mooi en minimalistisch is als hun muziek. Dezelfde taal spreken, maar toch mijn eigen verhaal vertellen. Hierna had ik het gevoel dat het verhaal nog niet af was, en daarom kwam ik met het idee om het te ontwikkelen tot iets langers en complexers. En ik vroeg Little Dragon om er nieuwe muziek voor te schrijven.
Heb je een anekdote over het maken van de film?
De film is geen typische film, maar eerder een gefilmd theaterstuk, een poppen-schaduwspel. Een belangrijk principe gedurende het hele maakproces was om alles analoog te doen, niet in postproductie met digitale technieken. Elk shot moest verschillende maken gerepeteerd worden en daarna live geschoten worden, met vele poppenspelers die de figuren en elementen stuurden. Soms waren er wel 15 mensen die verschillende kleine elementen van de scene tegelijkertijd stuurden; een met een kleine vogel, de ander een meisje, vier mensen die de wind deden, wel zes om het vuur over alle beelden te doen. Sommige shots waren zo ingewikkeld en complex dat we ze wel 200 keer over moesten doen.
Wat doe je als je geen films maakt?
Op dit moment ga ik helemaal op in Helmi, mijn anderhalf jaar jonge dochter. Zij is een hele goede hypnotiseur en heeft me soms urenlang in haar greep. Morgen is de eerste dag van mijn ouderschapsverlof. Ik hou ook van voetbal en heb net een hele coole speeltafel gekocht.
Wat zou je tegen het publiek willen zeggen voordat ze je film ziet?
Het idee achter deze film is om een verhaal te vertellen dat is een mix is van droom en realiteit. Ik denk dat ik voor de eerste keer in mijn leven iets wilde maken dat er echt mooi uitziet, in de ware klassieke zin van het woord, zonder enige ironie.
Met welke projecten ben je verder bezig?
Ik werk nu aan een lange film, wat erg opwindend is voor me. Een hele broeierige, frustrerende en een beetje dromerige drama-komedie.