Wat was het uitgangspunt voor Over the Bones?
Veel van mijn films beginnen heel eenvoudig met een beeld van iets dat ik heb gezien of een gesprek dat ik heb gehoord. Met Over the Bones was ik aan het rijden door Londen laat op de avond toen ik een konvooi van grote vrachtwagenls langs zag rijden. Ze zagen er tamelijk bijzonder uit, bedreigend en mooi tegelijk en dat was het begin van de film. Rond dezelfde tijd vertelde een vriend van me over een zanger wiens stem was veranderd na een operatie, wat hem langzaam aan toestond een nieuwe persona als entertainer te creëeren. Ik wilde op een of andere manier deze twee momenten combineren: het ene visueel en het andere auditief.
Heb je een anekdote over het maken van de film?
Ik vind de daadwerkelijke draaidagen zenuwslopend en Lola, die zichzelf speelt in de film, was drie dagen vermist voor het draaien van de nachtscène in het zwembad. Ze contacteerde ons pas een uur voordat ze moest arriveren. Ze had op het laatste moment besloten om er even tussenuit te gaan en was haar mobiele telefoon vergeten. Ik dacht echt dat ze niet meer zou komen opdagen, maar eindelijk om 3 uur ’s nachts begon ze te zingen in het zwembad en het was een ontroerend moment. Ze zong met een onverwachte intensiteit die de hele sfeer van de shoot veranderde.
Wat doe je als je geen films maakt?
Waar moet ik beginnen? Ik zou denken ongeveer hetzelfde als de meeste andere mensen; een mix van gewone activiteiten met tamelijk ongelofelijke ervaringen.
Wat zou je willen zeggen tegen het IFFR-publiek?
Los van de lengte, en waar ik het gemaakt heb, hou ik er niet van om iets te vertellen over een film voordat mensen hem gezien hebben. Ik wil de ervaring niet teveel in het kader plaatsen. Ik vind het wel leuk om achteraf te praten.
Met welke projecten ben je verder bezig?
Op dit moment ben ik bezig met de voorbereidingen voor een film over een kleine doodlopende weg in het centrum van Londen, die een ongelofelijk diverse samenstelling van bevolkingsgroepen heeft. Ook werk ik samen met een componist om muziek te ontwikkelen voor de karakters en ik zit midden in het schrijven van liedjesteksten van interviewmateriaal. De film zal documentaire-interviews, geënsceneerde gesprekken en muziek combineren om een potentieel fantastisch stadslandschap en de mensen die het bevolken, weer te geven. Ik stel vaak een regel voor mezelf voordat ik met een film begin en in dit geval mag ik geen voiceover gebruiken en ik mag ook niet buiten de straat filmen.