Niet zelden tart experimenteel filmmaker Jeroen Eisinga (1966) het noodlot. Zo probeerde hij in de korte film 40-44-PG (1993) geblinddoekt een onbestuurde auto te ontwijken. In Arm Schaap (1997) legde hij een schaap ruggelings neer, filmde het dier vervolgens en haalde zich daarmee de woede van dierliefhebbend Nederland op z’n hals. Voor Springtime liet hij zich bedekken door een haag van bijen. Achter de schermen belandde Eisinga op de eerste hulp, maar on camera toont hij zich een ware zenmeester.
In een notendop
"Performancekunstenaar Jeroen Eisinga wordt gaandeweg bedekt door bijen. Ook de achtergrond bestaat uit een muur van bijen. Doordat ze hem helemaal bedekken, verdwijnt de persoon Jeroen Eisinga en gaat hij letterlijk en figuurlijk op in zijn achtergrond."
Lang leve kort
"Korte films maken betekent voor mij vrijheid. Je hoeft aan niemand verantwoording af te leggen, je kunt zelf produceren, regisseren en de performance doen. Daardoor wordt het eindresultaat nooit middelmatig. Bij een democratisch groepsproces neemt de kans op middelmatigheid toe."
Koudwatervrees
"Het moeilijkste in het proces was heel simpel: ermee beginnen, het laten gebeuren. Hoe bereid je je daar geestelijk op voor? In het begin was ik gespannen, maar dat verdween snel. Ik heb zelfs die steken – zo’n dertig stuks – niet gevoeld. Ik hoorde alleen mijn ademhaling, het kloppen van mijn hart en op de achtergrond bijengezoem. Technische zaken kunnen ook ongelofelijk irritant zijn, maar daar moet het niet om gaan. Springtime is niet alleen een mooi plaatje, maar ook een ervaring die er toe doet: ik heb echt iets overwonnen."
Meevaller
"Nederlandse en Vlaamse bijenhouders dachten dat ik geschift was en dat had ik ook wel zo’n beetje verwacht. Het was een ongelofelijke opluchting dat Ierse bijenhouders het een te gek idee vonden. Ze wilden bewijzen dat hun bijen, een Iers ras, dat agressiever en groter is dan ‘onze’ Italiaanse bijen, me niet helemaal lek zouden steken. Ze waren heel professioneel en ik vertrouwde op hun kennis. Ja, ik neem wel risico’s, maar ik ben natuurlijk niet levensmoe!"
Festivaldebuut
"Doorgaans vertoon ik mijn werk in musea, omdat korte films tijdens filmfestivals niet altijd de aandacht krijgen die ze verdienen. Maar Springtime is echt voor een donkere zaal bedoeld en zo’n sterk beeld, dat de film denk ik goed overeind blijft staan binnen het programma. En op groot doek en 35mm is het beeld bovendien heel indrukwekkend: je kunt de pootjes van iedere bij zien. Ik ga straks zelf in de zaal zitten, want ik ben heel benieuwd hoe mensen reageren. Weglopen uit een bioscoop doe je niet zomaar."
Telelens
"We hebben verschillende lenzen uitgeprobeerd en de telelens werkte het beste, omdat die een plat en daardoor claustrofobisch beeld geeft. En ik moest ook niet naar voren komen, maar vooral opgaan in die muur van bijen. Juist dat maakte het een film. Anders zou het alleen een performance zijn."
Bright Future
"Ik loop met plannen rond voor een speelfilm. Mijn korte films zijn poëtisch en voor meerdere uitleggen vatbaar. Dat zou ik ook in een langere film met een klassieke structuur willen bereiken."
Door: Maricke Nieuwdorp
Springtime - Jeroen Eisinga
Do 26 20:00 LantarenVenster 3, vr 27 17:15 LantarenVenster 3.