Mika Handa is de zangeres van Mikabomb, een ‘all female’ punkband. Hun pittige single Super Sexy Razor Happy Girls is gekozen voor de leader van het IFFR 2012 en blaast je bij de eerste tonen meteen van je stoel. Mikabomb mag dan ook niet ontbreken tijdens het slotfeest op zaterdag 4 februari. Bereid je voor op een kort, maar ongetwijfeld wervelend, optreden.
We ontmoeten de frontwoman in het Rotterdamse Rotown. “Ik ben die Japanse met dat lange zwarte haar”, laat Mika voor het interview weten. “Probeer me te vinden.” En dat blijkt niet moeilijk. De joviale Mika zwaait al van ver. Ze stelt zich voor in het Engels, maar met een charmant Japans accent. Ontspannen en vrolijk begint Mika te vertellen over haar speciale band met Rotown en het podium waar we op zitten. Dezelfde plek die Mikabomb al twee keer onveilig heeft gemaakt, maar ook de plek waar Mika de liefde van haar leven vond: “Voor hem ben ik naar Rotterdam verhuisd!”
Punkband
Eind jaren ’90 waagt Mika de sprong en verlaat Japan om in London een punkband te beginnen. Als liefhebber van Britse muziek is de zangeres in haar tienerjaren een outsider in haar thuisland: “Ik luisterde naar The Smiths, Iggy Pop en de Stone Roses en dat soort muziek vind je alleen in de underground-scene in Japan. Ik leerde nieuwe bands kennen door het lezen van buitenlandse tijdschriften. Het moment dat ik in London arriveerde, wist ik het zeker: dit is mijn land.”
Gewapend met een demo, die Mika met behulp van vrienden maakt, benadert Mika verschillende punklabels. En tot haar grote verrassing is de interesse groot. Mika heeft echter een probleem: ze heeft nog geen band! “Ik moest snel een band bij elkaar zien te krijgen. Ik hing briefjes op in Japanse centra in London en auditeerde. Daarna had ik snel mijn band bij elkaar. Alleen de drummer was een man, want ik kon geen vrouw vinden”, grapt Mika. “Tijdens een beetje brainstormen met vrienden over bandnamen, kwamen we eerst uit op Mika bass. Toen we erachter kwamen dat er al een band was die zo heette, werd het Mikabomb.”
Beastie Boys
Een van de meest toonaangevende punklabels, Epitaph, is het eerste label dat interesse toont. Maar het eigenwijze Mikabomb kiest voor een iets kleiner label, namelijk het opkomende Grand Royal van de Beastie Boys. Net op het moment dat Mikabomb de laatste hand legt aan hun debuutalbum, gaat het label failliet. “Misschien hebben wij al hun geld opgemaakt”, lacht Mika. “We waren in shock. Gelukkig konden we snel terecht bij Damage Goods, het label waar we nog steeds onder contract staan.” De muziek van Mikabomb kan worden omschreven als een mix van punkrock, garage en J-pop, met een vleugje soul: “Japan heeft een grote muziekscene . De meeste Japanners luisteren naar J-pop, aanstekelijke populaire Japanse popmuziek. Maar ik hield ook van punkrock. En ik wilde een vrouwenband, een beetje zoals de Supremes. In Mikabomb brengen we al deze stijlen samen.”
Mikabomb speelt gigs en festivals over de hele wereld en samen met bekende (punk)rockbands als At The Drive In, Snuff en de Donna’s. Het meest bizarre optreden verzorgde Mikabomb echter in een kerk in de Londense wijk Hackney: “De hele kerk was gevuld met echte punkers, met hanenkammen en alles. Kun je je dat voorstellen? We waren op de een of andere manier altijd erg populair bij de echte punkers.”
Tragisch
Na veel touren slaat in 2005 het noodlot toe. Drummer Ergi voelt zich niet goed en belandt in het ziekenhuis: “We zouden die dag onze grootste show spelen, 3000 mensen. We wisten dat Ergi zich niet goed voelde, maar dachten dat het om een griepje ging. Hij wilde zo graag spelen die avond! Uiteindelijk besloot hij toch naar het ziekenhuis te gaan, waar ie het bewustzijn verloor en in coma raakte. Wij wisten toen nog van niets en speelden die avond met onze andere drummer. Pas de volgende dag hoorden we dat Ergi bijna was overleden. Dat was echt een shock. Ik voelde me zo schuldig.” Drummer Ergi blijkt een bloedvergiftiging te hebben en zijn beide benen moeten worden geamputeerd. “Daarna had ik even geen zin meer om met Mikabomb op te treden. Het was te tragisch.”
Mika verhuist naar Rotterdam. Op het IFFR 2011 raakt ze aan de praat met haar huidige baas en ze krijgt een baan aangeboden bij de Europese tak van een Japans productiebedrijf. Na vijf jaar stilte belt een aantal weken geleden opeens het platenlabel. Mika moet er nog om lachen: “Ze vertelden dat een klein filmfestival in Rotterdam ons nummer wilde gebruiken. Een klein festival? Het is het op een na grootste festival van Europa!”
Dronken fuckers
Mika kijkt uit naar hun optreden tijdens het slotfeest in De Doelen. In een half uur zal de band het Rotterdamse filmpubliek een onvergetelijke Mikabomb-ervaring schenken. Op de vraag wat het publiek kan verwachten, knikt Mika vriendelijk en lacht: “Ik verwacht een hoop dronken ‘fuckers’ die helemaal uit hun dak gaan.”
Video van Mikabomb's single Osaka