De Zuid-Koreaan Park Hong-Min volgt nog
een filmopleiding, maar maakte intussen
ook al zijn eerste speelfilm – en wel in 3D.
Voor A Fish gebruikt hij de techniek niet
voor realisme, maar juist om te vervreemden
en verwarren.
In een notendop
“Het is onmogelijk de film in twee zinnen uit te
leggen, juist omdat die draait om onzekerheid en
verschuivende waarheden. Maar het uitgangspunt is
dat een professor, samen met een privé-detective, op
zoek gaat naar zijn verdwenen vrouw. De man dacht
steeds dat hij zijn leven op orde had, maar door de
zoektocht gaan zijn zekerheden wankelen.”
Eerste keer
“Ik ben erg geïnteresseerd in de techniek van de
cinema, maar ik had nog totaal geen ervaring met
het werken in 3D. 2D en 3D worden vaak als totaal
verschillende dingen gezien, maar voor mij zitten ze
op dezelfde lijn. De film verschuift constant tussen
fantasie en realiteit en ik vond het interessant om
die verwarring met 3D te versterken. Er zijn allerlei
regels waar je je met 3D aan moet houden – hoe je met
de camera om moet gaan en moet monteren – maar
daar heb ik me bewust niets van aangetrokken. Ik
dacht toen ik begon dat het simpel zou zijn, maar
uiteindelijk kostte het me veel tijd en moeite om de
techniek in de vingers te krijgen. Vooral de nuances
waren ongelofelijk moeilijk. Eerlijk gezegd was het
soms bijna teveel voor me, dus ik ben de mensen die
me door die laatste periode heen gesleept hebben
enorm dankbaar.”
Zuid-Korea
“Er bestaat bij ons geen infrastructuur voor beginnende
filmmakers. Ik ben door veel mensen geholpen
en voelde daardoor een grote druk toen ik aan deze
film begon – ik was bang dat ik zelf de enige kijker
zou zijn! Maar ik had het geluk te worden geselecteerd
voor het filmfestival van Pusan en vervolgens
voor de competitie hier in Rotterdam. Het IFFR is in
Korea een heel bekend festival, dus het feit dat mijn
film hier wordt vertoond heeft er ook toe geleid dat ik
daar meer media-aandacht kreeg.”
Rotterdam
“Succes op een festival is fijn, maar het is geen garantie
voor de toekomst. Mijn goede vriend Park Jung-Bum,
die vorig jaar een Tiger Award won met The Journals
of Musan, vergeleek het met het werk van een boer:
je kunt een goede oogst hebben, maar als je je vak
niet goed uitvoert heb je het volgende jaar niets. Elk
nieuw jaar moet je er even hard aan werken.”
Verwarring
“De film is bewust verwarrend gemaakt: net als
in het leven is niets zeker, er bestaan geen simpele
antwoorden over wat goed en wat slecht is. Elk van
de drie hoofdpersonen wekt op zijn eigen manier
vertwijfeling op: de hoofdpersoon weet zelf niet
meer wie hij is, bij de detective blijft de vraag wat hij
precies is en bij de vrouw weten we niet wat er nu echt
is en wat niet. Het publiek moet niet proberen om een
antwoord op die vragen te vinden.”
Bright Future
“Ik ben de afgelopen vier maanden bezig geweest
met de research voor mijn volgende project. Het
speelt zich af in Seoul en draait om netwerkmarketing.
Daarbij werken mensen als freelance verkopers
voor een bedrijf – zoals Tupperware dat bijvoorbeeld
doet. Van buitenaf wordt het vaak gezien als een
piramidespel, als frauduleus en onbetrouwbaar.
Maar de mensen die het werk doen hebben vaak juist
zeer hechte relaties, alsof ze familie van elkaar zijn.
Dat intrigeert me.”
A Fish – Park Hong-Min
za 28 9:30 Pathé 2, ma 30 22:15 Pathé 3, vr 3 13:30 Pathé 4, za 4 13:30 Pathé 4