|
 - Óskar Thór Axelsson
IJslands misdaaddrama speelt zich af in de jaren negentig, als concurrende drugsbendes hun stempel op het leven in de hoofdstad drukken. Een man raakt verzeild in de wereld van kale gangsters, foute sportschooltypes en hoogblonde dames. Niet toevallig staat Pusher-regisseur Refn op de aftiteling als executive producer. Wereldpremière.
|
|
 - Park Hong-Min
Dit speelfilmdebuut is een mysterieuze roadmovie, waarin schijn bedriegt. En een primeur, want het is de eerste 3D-film in de geschiedenis van de Tiger Awards Competitie. “3D wordt als realistisch beschouwd, maar overdrijft en vervormt juist alles,” aldus Park.
|
|
 - Dominga Sotomayor
Even raak als dromerig speelfilmdebuut dat zich helemaal afspeelt in en rond de gezinsauto van een Chileens gezin op vakantie. De kinderen spelen de gebruikelijke achterbankspelletjes, terwijl voorin het huwelijk zijn langste tijd gehad lijkt te hebben. Mede dankzij het Hubert Bals Fonds tot stand gekomen. Wereldpremière.
|
|
 - Kleber Mendonça Filho
Vijf jaar geleden toonde het IFFR vijf korte films van Mendonça Filho. Een daarvan bouwde hij uit tot dit intrigerend speelfilmdebuut. Wordt het leven in een middenklassewijk in de Braziliaanse kustplaats Recife met de komst van een security-bedrijf inderdaad veiliger? Mede dankzij het Hubert Bals Fonds tot stand gekomen. Wereldpremière.
|
|
 - Eduardo Nunes
Magisch realisme uit Brazilië, geschoten in spectaculair widescreen zwartwit, geschoten door de beste cameraman van Brazilië. Ondersteund door het Hubert Bals Fonds. Nunes’ geplande tweede film, de Camusverfilming A Happy Death, is geselecteerd voor CineMart, de coproductiemarkt van het IFFR.
|
|
 - Maja Miloš
Schrijnend speelfilmdebuut dat er geen doekjes om windt: niet om de generatieclash in Servië en al helemaal niet om de destructieve experimenteerdrift van een mooie adolescente die de tijd doodt met seks en drugs. Rauw realistisch, maar kan soms shockeren. Ook voor de hoofdrolspeelster een debuut. Wereldpremière.
|
|
 - Wichanon Somumjarn
|
Wereldpremière van de eerste speelfilm van voormalig bouwkundestudent Somumjarn, die in zijn laatste studiejaar een korte film maakte en daarmee zijn roeping vond. Zijn persoonlijke, poëtische verhaal over een filmmaker die naar zijn geboortestreek terugkeert kwam tot stand mede dankzij een bijdrage van het Hubert Bals Fonds.
|
|
 - Babis Makridis
Er is in ieder geval geen creatíeve crisis in Griekenland. Het speelfilmdebuut van Makridis over een man die in zijn auto woont en honing naar een narcoleptische man moet vervoeren is een voorbeeld van absurdisme met een hoofdletter A. Als de film qua droge humor en surrealisme aan Dogtooth doet denken is dat geen toeval – de films hebben dezelfde scenarist.
|
|
 - Midi Z
De in Taiwan werkzame maker nam zijn speelfilmdebuut op in zijn moederland Birma en gunt ons daarmee een authentieke blik in een van ’s werelds minst toegankelijke gebieden. “Toen ik na tien jaar terugkeerde, leek er niets veranderd in mijn geboortestad: nog steeds komen jonge mensen elke dag bij elkaar om gitaar te spelen en liefdesliedjes te zingen.”
|
|
 - Okuda Yosuke
Tweede speelfilm van jonge maker die voor de vorige editie de Tarantinoeske gangsterkomedie Hot as Hell leverde. Alweer een droogkomische misdaadfilm, ditmaal voorzien van accordeonmuziek. “Ik wil dat mensen die in een staat van verwarring zijn deze film zien. Dat is dus iedereen,” aldus de maker.
|
|
 - Huang Ji
Wereldpremière van drama over een typisch Chinees fenomeen: kinderen die worden achtergelaten bij familie als ouders in de grote stad gaan werken. Voor haar ontroerende en zorgvuldige speelfilmdebuut bleef Huang dicht bij huis: ze draaide Egg and Stone in haar geboorteplaats. “Het is niet alleen een film, maar ook een vaarwel aan het verleden en het startpunt van een nieuw leven.”
|
|
 - Anka & Wilhelm Sasnal
|
Hyperrealistisch fictiedebuut van befaamd kunstenaarsduo brengt de donkere kant van het platteland in beeld. Geweld is nooit ver weg in een klein incestueus dorp. Wilhelm Sasnal staat bekend om zijn gedetailleerde maar abstracte schilderijen, en in deze film is het niet anders. Eigentijdse cinema die tegelijkertijd tastbaar én ongrijpbaar is.
|
|
 - Vasily Sigarev
Rauwe Rus, compromisloos en van groot talent getuigend. De fundamenten voor dit inktzwarte drama kreeg Sigarev (nu befaamd toneelschrijver) op zijn twaalfde, toen hij een huis binnenliep en er naar eigen zeggen als een ander mens weer uitkwam. “Wat ik daar zag, vertel ik niet. Ik wil dat u dat met eigen ogen in mijn film ziet.” Wereldpremière.
|
|
 - Lee Kwang-Kuk
Lee Kwang-Kuk keek als regieassistent de kunst af bij Hong Sang-Soo. Misschien dat hij met zijn speelfilmdebuut ook zijn leermeester achternagaat – die won in 1997 een Tiger Award met The Day a Pig Fell Into the Well. Ook Ook Lewis Carroll blijkt een grote inspiratiebron in deze opgewekte en ontroerende vertelling over... vertellers en vertellingen.
|
|
 - Orhan Eskiköy & Zeynel Dogan
|
| Wereldpremière over een Koerdische familie, waarin de pater familias als gastarbeider in Saudi-Arabië via cassettebandjes met het thuisfront communiceert. Tweede film van Eskikoy die documentaire en fictie mengt om, in eigen woorden, bij “de fictie van het leven” uit te komen. Tot stand gekomen mede dankzij steun van het Hubert Bals Fonds. |